Гедрус

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Гедрус — легендарны літоўскі князь.

Паводле легендарнай часткі другой і трэцяй рэдакцый беларуска-літоўскіх летапісаў, чацьверты сын вялікага князя літоўскага Рамана Гілігіновіча, родны брат Трайдзеня, апошняга з дынастыі Даўспрунгаў. Пасьля бацькі палучыў ва ўдзел Гедройцкае княства, якое разьмяшчалася ад ракі Вяльлі да Дзьвіны і да мяжы Латыскай зямлі. Валоданьне гэта з XIII да пачатку XV стагодзьдзя складала асобную вобласьць князёў Гедройцкіх. За 40 вёрстаў ад цяперашняга гораду Вільня Гедрус нібы пабудаваў над возерам Кемант замак Гедроты, разваліны якога былі яшчэ бачныя ў канцы XVII стагодзьдзя. Па легендзе, памёр у 1282 року, пакінуўшы малалетняга сына Гінвіла. У наш час зьвесткі беларуска-літоўскіх летапісаў па гэтым пэрыядзе лічацца вельмі няпэўнымі.

Мяркуецца, што зьвесткі пра Гедрусе былі наўмысна ўключаны ў склад летапісаў для абгрунтаваньня старажытнасьці роду Гедройцаў, якія называлі сябе нашчадкамі Гедруса[1].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Гедрус // Вялікае Княства Літоўскае. Энцыкладедыя у 3 т. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя імя П. Броўкі, 2010. — Т. 3: Дадатак А — Я. — С. 165. — 690 с. — ISBN 978-985-11-0487-7

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Леонтович, Очерк. Ист. литовско-русского права. Образов. Территор. Лит. Государства (1894, стр. 43 и 44)
  • Wolf, Kniaziowie Litewsko Ruscy, (стр. 65).