Валожынка

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Рака
Валожынка
Выток каля в. Брылькі
Вусьце Іслач
Краіны басэйну Беларусь
Даўжыня 35 км
Сярэднегадавы сьцёк 1,3 м³/с
Плошча басэйну 16км²
Нахіл воднай паверхні 2,9 ‰

Вало́жынка — рака ў Валожынскім раёне Менскай вобласьці, правы прыток ракі Іслачы (басэйн Нёмана). Даўжыня 35 км. Плошча вадазбору 168 км². Выдатак вады ў вусьці 1,3 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 2,9‰.

Асноўныя прытокі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асовіца, Капусьцінка, Рачэўка.

На рацэ[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Агульныя зьвесткі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пачынаецца каля вёскі Брылькі на заходніх схілах Менскага ўзвышша, цячэ празь места Валожын, упадае ў Іслач ніжэй за вёску Расолішкі.

Рэчышча ў вярхоўі слабазьвілістае, на працягу 22 км каналізаванае (ад Валожына да вёскі Расолішкі). Берагі стромкія, ніжэй за Валожын абрывістыя. На паўднёва-заходняй ускраіне Валожына сажалка (плошча 0,04 км²). У абалоне сетка мэліярацыйных каналаў[1].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Блакітная кніга Беларусі. Энцыкл. — Менск, 1994. С. 87

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Блакітная кніга Беларусі: энцыкл. / Рэдкал.: Н. А. Дзісько, М. М. Курловіч, Я. В. Малашэвіч і інш.; Маст. В. Г. Загародні. — Менск: БелЭн, 1994. — 415 с. ISBN 5-85700-133-1. С. 87
  • Ресурсы поверхностных вод СССР. Описание рек и озёр и расчёты основных характеристик их режима. Т. 5. Белоруссия и Верхнее Поднепровье. Ч. 1—2. — Л., 1971
  • Природа Белоруссии: Попул. энцикл. / БелСЭ; Редкол.: И. П. Шамякин (гл.ред.) и др. — Мн.: БелСЭ, 1986. — 599 с., 40 л. ил.