Аўдотка

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Аўдотка
Triel.jpg
Клясыфікацыя
Царства Жывёлы
Тып Хордавыя
Кляса Птушкі
Атрад Сеўцападобныя
Сямейства Аўдоткавыя
Род Burhinus
Від Аўдотка
Бінамінальная намэнклятура
Burhinus oedicnemus
Арэал
Burhinus oedicnemus distr.png

Аўдотка, палянік[1] (па-лацінску: Burhinus oedicnemus) — птушка сямейства аўдоткавых. Адзіны прадстаўнік роду і сямейства ў фаўне Беларусі.

Зьнешні выгляд[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Птушка дасягае ў даўжыню 45 см, размах крылаў — 80 см, даўжыня крыла — 25 см, хваста — 13 см. Маса да 370—450 г. Апярэньне верхніх частак цела такога ж колеру як у жаўрукоў; пёры іржава-шэрыя з чорна-бурымі палосамі; ніжні бок цела жаўтлява-белы; махавыя і рулявыя пёры — чорныя. Дзюба кароткая, вочы жоўтыя вялікія ў сувязі са змрокавым спосабам жыцьця. На нагах па 3 пальцы. Дзякуючы афарбоўцы можа добра маскавацца. Голас — звонкі «Тар-ці … Тар-ці-ці-ліі».

Месцы пражываньня[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Радзіма гэтых птушак — Паўднёвая Эўропа, Паўночная Афрыка і Цэнтральная Азія. У Беларусі заходзіць пэрыфэрыйная паўночная частка арэалу. Дадзеная птушка як правіла жыве ў стэпах і пустэльнях, птушка не чародная, аддае перавагу адзіноце. Актыўная ноччу, добра бегае і лётае. Насяляе пустынную, стэпавую і лесастэпавай зоны.

Харчаваньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Гэта драпежная птушка, аснову яе рацыёну скаладаюць казуркі, сьлімакі, жабы, яшчаркі, мышы, і, магчыма, яйкі іншых птушак.

Размнажэньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пачынаецца ў красавіку, гняздо будуецца ў зямлі, як правіла самка адкладае 2—3 яйкі, якія па памеры можна параўнаць з курыным. Наседжваньне каля 26 сутак. Птушаняты пачынаюць лётаць ва ўзросьце каля 40 сутак.

Ахова[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вельмі рэдкі від, які знаходзіцца пад пагрозай зьнішчэньня. У 1950 годзе назіралася ў Шчучынскім і Ваўкавыскім раёнах, у 1956 годзе — у Койданаўскім раёне. Апошнія дзесяцігодзьдзі рэгістравалася толькі ў Брагінскім раёне. Нідзе больш на гнездаваньні ў Беларусі не адзначалася. Сучасная колькасьць віду атаксоўваецца ў 1—10 пар, што складае менш за 1% ад усёй эўрапейскай папуляцыі. З 1981 году занесена ў Чырвоную кнігу Рэспублікі Беларусь. Таксама занесена ў Чырвоныя кнігі Польшчы, Расеі, Украіны.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Аўдоткасховішча мультымэдыйных матэрыялаў