Аляксандар Вішнеўскі

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Аляксандар Вішнеўскі
Rus Stamp-Vishnevsky VN.jpg
Нарадзіўся 23 жніўня (4 верасьня) 1874
НІжні Чырурт, Тэмір-Хан-Шурынская акруга, Дагестанская вобласьць, Расейская імпэрыя
Памёр 13 лістапада 1948(1948-11-13)[1] (74 гады)
Масква, Расейская Савецкая Фэдэратыўная Сацыялістычная Рэспубліка, СССР[1]
Навуковая сфэра хірургія
Месца працы Казанскі ўнівэрсытэт
Альма-матэр Казанскі ўнівэрсытэт
Навуковая ступень доктар мэдычных навук
Вучні Аляксандар Вішнеўскі[d]
Узнагароды і прэміі
Сталінская прэмія Ордэн Леніна Мэдаль «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» Ордэн Працоўнага Чырвонага Сьцяга СССР заслужаны дзеяч навукі РСФСР мэдаль «У памяць 800-рочча Масквы»

Алякса́ндар Вішне́ўскі (па-расейску: Александр Вишневский; 4 верасьня [ст. ст. 23 жніўня] 1874 году, Новааляксандраўка, Дагестанская вобласьць, Расейская імпэрыя — 13 лістапада 1948 году, Масква, СССР) — расейскі і савецкі вайсковы хірург, стваральнік знакамітай лячэбнай мазі, заснавальнік дынастыі лекараў, сапраўдны чалец Акадэміі мэдычных навук СССР (1946). Ляўрэат Сталінскай прэміі другой ступені (1942).

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся 23 жніўня 1874 году ў сяле Новааляксандраўка ў Дагестанскай вобласьці. У 1899 годзе скончыў мэдычны факультэт Імпэратарскага Казанскага ўнівэрсытэту. На працягу году працаваў штатным ардынатарам хірургічнага аддзяленьня лякарні ў Казані. У 1900—1901 гадох працаваў на катэдры апэратыўнай хірургіі з тапаграфічнай анатоміі, у 1901—1904 гадох — празэктар катэдры нармальнай анатоміі, у 1904—1911 — прыват-дацэнт катэдры тапаграфічнай анатоміі. У лістападзе 1903 году абараніў доктарскую дысэртацыю.

У 1905 годзе Вішнеўскі быў камандзіраваны за мяжу для авалоданьня мэтадамі ўралягічных дасьледаваньняў. Наведваў лякарні ў Нямеччыне і Францыі. У Парыжы, удасканальваючыся ў вобласьці нэўрахірургіі, адначасова наведваў лябараторыю Мечнікава ў пастэраўскім інстытуце, дзе выканаў дзьве навуковыя працы. У 1910 годзе яму даручаецца весьці курс агульнай хірургічнай паталёгіі і тэрапіі на мэдычным факультэце Казанскага ўнівэрсытэту.

З 1918 году працаваў старшым лекарам першага савецкага шпіталю Казані, у 1918—1926 гадох узначальваў абласны шпіталь Татарскай АССР. З 1926 па 1934 год загадваў факультэцкай хірургічнай клінікай Казанскага ўнівэрсытэту.

Назіраючы за дзеяньнямі новакаіну на працягу паталягічных працэсаў, прыйшоў да высновы, што ён ня толькі дзейнічае, як сродак зьняць боль, але і станоўча ўплывае на працягу працэсу запаленьня і на гаеньне ранаў. Распрацаваў навуковую канцэпцыю аб узьдзеяньні нэрвовай сыстэмы на запаленчы працэс. Дзякуючы дасьледваньням вынайшаў мазь Вішнеўскага, што стала новым мэтадам лячэньня запаленчых працэсаў пры самаадвольнай гангрэне ног, трафічных язвах, пры тромбафлебіце, абсцэсах і іншых захворваньняў.

У канцы 1934 году Вішнеўскі пераехаў у Маскву, дзе ўзначаліў хірургічную клініку Цэнтральнага інстытуту ўдасканаленьня лекараў. Памёр 13 лістапада 1948 году. Пахаваны ў Маскве на Новадзявочых могілках.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б в Вишневский Александр Васильевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]