Ёзэф Леапольд Звонарж

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Ёзэф Леапольд Звонарж (1882, партрэт Яна Вілімэка)

Ёзэф Леапольд Звонарж (па-чэску: Josef Leopold Zvonař; 22 студзеня, 182423 студзеня, 1865) — чэскі кампазытар, музыказнаўца і музычны пэдагог.

Скончыў Праскую школу арганістаў, вучань Карла Франца Піча. Адразу па заканчэньні курсу быў прыняты асыстэнтам, а затым і выкладчыкам, сярод яго вучняў быў, у прыватнасьці, Антанін Дворжак. У 18561858 гг. узначальваў школу, затым у 1860 г. заняў месца дырэктара Сафійскай акадэміі — жаночай музычнай навучальнай установы.

Найбольшае значэньне маюць музыказнаўчыя працы і навучальныя дапаможнікі Звонаржа, асабліва ў галіне гармоніі, шмат у чым піянэрскія для Чэхіі, — перш за ўсё, «Дапаможнік да лёгкага складаньня ужытных кадэнцыяў» (па-чэску: Navedení k snadnému potřebných kadencí skládání; 1859), якое згуляла важную ролю ў фармаваньні чэскай музычнай тэрміналёгіі. Апублікаваў цыкль з васьмі артыкулаў «Слова пра чэскія народныя песьні» (па-чэску: Slovo o českých národních písních; 1860) і чатырохтомнік апрацовак чэскіх народных песень «Чэскія музычныя помнікі» (па-чэску: Hudební památky české; 18621864). Аўтар нявыдадзенай і не пастаўленай опэры, царкоўнай музыкі, шматлікіх песень.