Яўген Зінічаў

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Яўген Зінічаў
Official portrait of Yevgeny Zinichev.jpg
Міністар Расейскай Фэдэрацыі па справах грамадзянскай абароны, надзвычайных сытуацыях і ліквідацыі наступстваў стыхійных бедзтваў[1] і Губернатар Калінінградскай вобласці[d]
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся: 18 жніўня 1966(1966-08-18)
Ленінград, Расейская Савецкая Фэдэратыўная Сацыялістычная Рэспубліка, СССР
Памёр: 8 верасьня 2021(2021-09-08)[2] (55 гадоў)
Нарыльск, Краснаярскі край, Расея[3]
Партыя: Камуністычная партыя Савецкага Саюзу і self-employment[d]
Адукацыя: Вайсковая акадэмія Генэральнага штаба Ўзброеных сілаў Расейскай фэдэрацыі

Яўген Мікалаевіч Зінічаў (па-расейску: Евге́ний Никола́евич Зи́ничев; 18 жніўня 1966, Ленінград, РСФСР, СССР — 8 верасьня 2021, Нарыльск) — расейскі дзяржаўны дзеяч. Міністар Расейскай Фэдэрацыі па справах грамадзянскай абароны, надзвычайных сытуацыях і ліквідацыі наступстваў стыхійных бедзтваў (2018—2021), сябра Савету бясьпекі Расейскай Фэдэрацыі (2018—2021).

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

З 1987 году служыў у КДБ СССР. З 2006-га па 2015 год быў асабістым ад’ютантам Уладзімера Пуціна. У 2015 годзе быў прызначаны намесьнікам дырэктара ФСБ.

Міністар Расейскай Фэдэрацыі па справах грамадзянскай абароны, надзвычайных сытуацыях і ліквідацыі наступстваў стыхійных бедзтваў ад 18 траўня 2018 году да 8 верасьня 2021 году, сябора Савету бясьпекі Расейскай Фэдэрацыі ад 28 траўня 2018 году да 8 верасьня 2021 году. На пасадзе кіраўніка МНС ён зьмяніў Уладзімера Пучкова, які пакінуў пасаду міністра пасьля пажару ў кемераўскім гандлёвым цэнтры «Зімняя вішня»[4].

Трагічна загінуў 8 верасьня 2021 году ў Нарыльску падчас здымак міжведамасных вучэньняў па абароне арктычнай зоны Расеі для навучальнага фільму МНС Расеі, зваліўся на скалы пры спробе выратаваць жыцьцё апэратара здымачнай групы, які таксама загінуў[5]. Спачуваньні ў сувязі з трагічнай гібельлю Яўгена Зінічава выказаў прэзыдэнт Расеі Уладзімер Пуцін, якога з загінулым зьвязвалі многія годы сумеснай працы[6].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]