Юрка Харытончык

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Юрка Харытончык, 1960

Юрка Харытончык (1896, каля м.Грозава, Слуцкі павет1972, в.Лянгвальд, Нямеччына) — беларускі вайсковец, удзельнік Слуцкага Збройнага Чыну 1920.

З 1905 і да сьмерці бацькі ў 1908 навучаўся у мясцовай школе. Са жніўня 1915 ў расейскім войску. Пасьля курсаў празначаны зводным камандзірам. Ваяваў на Першай Сусьветнай вайне ў чыне падпаручніка. Дэмабілізаваўся ў сьнежні 1917, вярнуўся на разрабаваную гаспадарку. З сабою прывёз шмат зброі.

У студзені 1919 году па прыходу бальшавікоў падпаў пад мабілізацыю. 19 сакавіка 1919 на слуцкім мабілізацыйным пункце прасіў адтэрміноўку, але камісар Лебедзеў абвесьціў яго здраднікам і загадаў арыштаваць. Абаронены іншымі дэмабілізаванымі франтавікамі. Уцёк на рынак і тамака распавеў пра гвалт бальшавікоў. Разам са студэнтам Ліхадзіўскім правёў стыхійны мітынг, які перарос у хваляваньні. Сяляне з заклікамі «Далоў камуну! Няхай жыве волная Беларусь! Беце камуністых, вызваляйце свой народ!» пачалі зьбіваць міліцыянтаў і бальшавікоў. Толькі прыбыцьцё двух панцырных аўтамбіляў дазволіла камуністам супакоіць хваляваньні. З таго часу на нелегальным становішчы.

Належаў да “зялёных”, навучаў маладых і рабіў напады на бальшавіцкія адзелы.

У 1920 годзе разам братам Савосем Харытончыкам далучыўся да слуцкага паўстаньня. Малодшы афіцэр Другога Грозаўскага палка 1-й Слуцкай брыгады. Па заканчэньні паўстаньня інтэрнаваны ў Дарагускі лягер.

Пасьля жыў у Польшчы, працуючы на фізычных працах. Па Другой сусьветнай вайне — у Заходняй Нямеччыне. 27 лістапада 1960 у Бацькаўшыне надрукаваныя яго ўспаміны пра Слуцкі збройны чын.

Пахваны на мясцовых могілках вёскі Лянгвальд каля Аўгенбург.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Ян Запруднік. Нэкралёг у газэце «Беларус», №180, 1972, красавік
  • Слуцкі Збройны чын у дакумэнтах і ўспамінах, 2006, Менск, Мэдысонт

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]