Эндацэр

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Эндацэр
Endoceras.JPG
Клясыфікацыя
Царства Жывёлы
Тып Малюскі
Кляса Галаваногія
Падкляса Наўтыляідэі
Атрад Эндацэрыды
Сямейства Эндацэравыя
Род Эндацэр
Бінамінальная намэнклятура
Endoceras

Эндацэр (Endoceras) (лацінскае «унутраны рог») — вымерлы род галаваногіх малюскаў. Эндацэры мелі шырокі распаўюд, іх скамянельсьці былі знойдзеныя ў Паўночнае Амэрыцы, Расеі, Даніі ды Італіі, род апісаны Холам у 1847. Узрост знаходак прыпадае на сярэдні й позьні ардовік. Магчыма, блізкі род камэрацэр зьяўляецца сынонімам эндацэру. Эндацэру была ўласьцівая вялікая сыфункла, разьмешчаная ля ніжняе паловы цела. У маладых асобінаў яна складалася з увагнутых сэгмэнтаў, у дарослых жа рабілася трубчатай. Эндаконы простыя, скругленыя ў папярэчным сячэньні й працятыя вузкай трубкай, якая магла ўтрымліваць дыяфрагму.

У ардавіцкім моры эндацэры адыгрывалі ролю вярхоўных драпежнікаў дзякуючы сваім велізарным памерам: даўжыня ракавіны роду дасягала трох з паловай мэтраў, а калі ўлічваць камэрацэра за той жа род — да васьмі. Гэта былі пэлягічныя жывёлы, якія дзякуючы сваёй абцякальнай форме цела былі здольныя да разьвіцьця высокае хуткасьці. Пазьней падобная жыцьцёвая форма была перанятая бэлемнітамі ды кальмарамі.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Flower R. H. Status of Endoceroid Classification // J. Paleontology. — 1955. — V. 29, No. 3, May 1955. — P. 327—370.
  • Teichert C. Endoceratoidea; Treatise on Invertebrate Paleontology // Geol Soc of America and University of Kansas Press. — 1964.