Чарнігаўскае ваяводзтва

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Чарнігаўскае ваяводзтва на мапе Рэчы Паспалітай

Чарнігаўскае ваяводзтва (па-ўкраінску: Чернігівське воєводство, па-польску: Województwo czernihowskie) — адміністрацыйная адзінка Рэчы Паспалітай, якая існавала ў 1635—1667 гадох у складзе Малапольскай правінцыі Кароны Польскай (цяпер тэрыторыя Ўкраіны). Цэнтрам ваяводзтва зьяўляўся горад Чарнігаў.

Створана на аснове Чарнігаўскіх і Северскіх земляў, якія ўвайшлі ў склад Польшчы ў 1618 годзе пасьля вайны Рэчы Паспалітай з Маскоўскай дзяржавай 1609—1618 гадоў паводле Дзявулінскага пагадненьня. Уваходзіла ў склад Малапольскай правінцыі польскага рэгіёну Русь. Узначальвалася чарнігаўскімі ваяводамі. Сэймік ваяводзтва зьбіраўся ў Чарнігаве. Малое прадстаўніцтва ў Сэнаце Рэчы Паспалітай складалася з 2 сэнатараў. Было падзелена на 2 паветыЧарнігаўскі і Наўгародзкі. Пасьля паўстаньня Хмяльніцкага ў 1648 годзе перайшло пад уладу казакоў Войска Запароскага. Паводле Гадзяцкага дагавору 1658 году перадавалася пад кантроль казацкага гетмана.

Канчаткова ліквідавана ў 1667 годзе паводле ўмоваў Андрусаўскага міру. Тэрыторыя ваяводзтва ўвайшла ў склад Чарнігаўскага палку Войска Запароскага, залежала ад Расейскага царства. Назва ваяводзтва працягвала ўжывацца ў тытулярных урадах шляхты Рэчы Паспалітай.

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Чарнігаўскае ваяводзтвасховішча мультымэдыйных матэрыялаў