Тадэвуш Корсак

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Тадэвуш Корсак
Warsaw grob Jakuba Jasinskiego.jpg
POL COA Korsak I.svg
Корсак

Корсак
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 1741 г.
в. Данева
Лепельскага павету (?)
Памёр 4 лістапада 1794
Варшава, Варшаўская зямля, Мазавецкае ваяводзтва[d], Вялікапольская правінцыя, Карона Каралеўства Польскага, Рэч Паспалітая
Пахаваны Варшава
Род Корсакі
Бацькі Караль Корсак
Францішка Пакашоўная
Жонка Алена Балевіч
Дзейнасьць інжынер у грамадзянскім будаўніцтве
Пахавальная пліта над магілай Якуба Ясінскага і Тадэвуша Корсака на Камянкоўскіх могілках у Варшаве

Тадэ́вуш Ко́рсак (па-польску: Tadeusz Korsak; к. 1741—1794) — віленскі судзьдзя земскі, пасол Чатырохгадовага Сойма, генэрал-маёр у паўстаньні 1794 г.

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1741 г. — нарадзіўся ў в. Данева (?) Лепельскага павету. Бацька Караль (?) быў старостам алянскім (Ашмянскі павет) і полацкім абозным, маці — Францішка Пакашоўная.
  • Скончыў Полацкую езуіцкую школу.
  • 1767 — атрымаў пасаду полацкага скарбніка.
  • 1773—1775 — полацкі стражнік.
  • 1775—1778 — полацкі падчашы.
  • 1787 — атрымаў пасаду віленскага земскага судзьдзі, перамогшы пры гэтым радзівілаўскага стаўленьніка Крыштафа Козела.
  • 1790 — абраны віленскім паслом на другую кадэнцыю Чатырохгадовага Сойма[1]. На Сойме выступаў за як мага хутчэйшае вырашэньне пытаньняў войска і скарбу. Пасьля кожнага выступу выкрыкваў зь месца два словы «войска і скарб» ("з выразным ліцьвінскім акцэнтам" , як адзначалі гісторыкі), каб падкрэсьліваць важнасьць гэтых праблемаў. Выступаў за абмежаваньне доступу дробнай шляхты да соймікавых паседжаньняў, але ў больш лагодным варыянце, чым «патрыёты». 3 траўня выступіў супраць прыняцьця «Ўрадавага закона», абапіраючыся на тое, што соймікавая інструкцыя забараняла яму гэта рабіць. Аднак 5 траўня, бачачы агульны энтузіязм, прысягнуў новай канстытуцыі. Пад час летняй сэсіі патрабаваў стварэньня для ВКЛ асобных скарбовай і паліцэйскай камісіяў, выступаў у абарону каталіцызму, супраць пашырэньня правоў габрэяў і караімаў, урэшце, распрацаваў асэсарскі і трыбунальскі праект літоўскіх судоў. Уваходзіў у Згуртаваньне прыхільнікаў урадавай канстытуцыі[2].
  • У 1794 г. удзельнічаў у паўстаньні ў чыне генэрал-маёра. Камандаваў Віленскай коньніцай. Паводле недакладных зьвестак, загінуў пад час абароны Прагі. Пахаваны на Камянкоўскіх могілках у Варшаве

Быў жанаты з Аленай Балевіч. Пра дзяцей нічога не вядома.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 317.
  2. ^ Adam Skałkowski, Towarzystwo przyjaciół konstytucji 3 maja, Kórnik, 1930, s. 72.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Krakowski Bernard. Tadeusz Korsak. Polski Słownik Biograficzny. Tom 14 Wrocław-Kraków. 1968