Сьпікер

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Сьпікер (анг. speaker — прамоўца) — у заходніх краінах старшыня заканадаўчага сходу, палітычнага органу — парлямэнту. Тэрмін шырока распаўсюджаны ў палітычным лексыконе, але як афіцыйную назву пасады ўжываецца толькі ў ангельскамоўных краінах. Упершыню пасада сьпікера парлямэнту была ўведзена ў 1377 годзе ў Палаце абшчын, першым сьпікерам быў Томас Гангэрфорд.

Асноўныя функцыі сьпікера парлямэнту — арганізацыя пасяджэньняў парлямэнту, захаваньне рэглямэнту. У шэрагу краінаў у выпадку зьяўленьня вакансіі пасады прэзыдэнта часова выконвае абавязкі прэзыдэнта менавіта сьпікер парлямэнту.

У ЗША сьпікер Кангрэсу зьяўляецца трэцяй па палітычным рангу асобай у дзяржаве. У выпадку крытычнай або крызіснай сытуацыі ён можа выконваць абавязкі кіраўніка дзяржавы (прэзыдэнта), у выпадку адмовы або немагчымасьці дзьвюх першых асобаў — прэзыдэнта і віцэ-прэзыдэнта.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Сьпікерсховішча мультымэдыйных матэрыялаў