Нікадзім Сілівановіч

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Нікадзім Сілівановіч
Никодемас Сильванавичюс Автопортрет в соломенной шляпе.jpg
Імя пры нараджэньні: Нікадзім Юр’евіч Сілівановіч
Нарадзіўся: 25 сьнежня 1834
в. Цынцавічы
Вялейскага раёну
Памёр: 1918 альбо 1919
Заняткі: партрэт,
мазаіка
Вучоба: Пецярбурская акадэмія мастацтваў
Плынь: акадэмізм,
рэалізм
Працы: «Партрэт габрэя»,
«Пацалунак Юды»

Нікадзім Сілівановіч (па-расейску: Никодим Силиванович; 25 сьнежня 1834 — 1918 ці 1919) — беларускі й расейскі мастак, акадэмік Пецярбурскай акадэміі мастацтваў.

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Будучы мастак нарадзіўся ў сям’і селяніна й, нягледзячы на цяжкасьці паходжаньня, атрымаў агульную адукацыю ў павятовай пяцікляснай вучэльні ў Маладэчна. Невядома асоба мастака, які падрыхтаваў Нікадзіма дзеля наступнага навучаньня, але неўзабаве ў 1859 годзе ён паступіў у Пецярбурскую Імпэратарскую акадэмію мастацтваў, дзе спэцыялізаваўся на партрэтным жывапісе. Праз чатыры гады Сілівановіч атрымаў званьне вольнага мастака, пасьля чаго вярнуўся ў родную вёску.

Адсутнасьць попыту на працы мастака прымусіла Сілівановіча зьвярнуцца да царкоўнага жывапісу. У 1864 годзе ён быў запрошаны Лідзкім павятовым праўленьнем для аздабленьня праваслаўных храмаў павета. Пэўны час пісаў абразы й партрэты царкоўнікаў. Мажліва, што ў гэты час ім быў напісаны абраз з выявай Аляксандра Неўскага — 1864 год, месца знаходжаньня невядома[1].

Увесь час Сілівановіч адчувае патрэбу ва ўдасканаленьні прафэсійнага майстэрства, і ў 1870 годзе вяртаецца ў акадэмію, дзе натхнёна пачынае вучобу ў клясе мазаікі. Неўзабаве ён атрымлівае званьне кляснага мастака II ступені й прызначаецца малодшым мастаком акадэміі, праз некаторы час яму прысуджаецца I ступень.

Таленавітага мастака заўважыў Брулоў, які й прапанаваў Сілівановічу прыняць удзел у стварэньні мазаікі «Тайная вячэра» ў галоўным іканастасе Ісакіеўскага сабору ў Пецярбургу.

25 сьнежня 2009 году у вёсцы Цынцавічы, на радзіме мастака, была ўсталяваная мэмарыяльная дошка — яна стала своеасаблівым падарункам мастаку ў гонар 175 гадоў з дня нараджэньня[1].

Творы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Карціны мастака знаходзяцца па ўсім сьвеце, большая частка ў Летуве. Толькі адна зь іх — «Салдат з хлопчыкам» — знаходзіцца ў Нацыянальным мастацкім музэі Беларусі.

Карціны[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • «Салдат з хлопчыкам»
  • «Партрэт габрэя»
  • «Партрэт бацькі»
  • «Галава дзяўчынкі»
  • «Сталы пастух»
  • «Дзеці ў двары»
  • «У школу»

Мазаіка[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • «Дабравесьнік Матфей»
  • «Дабравесьнік Лука»
  • «Дабравесьнік Марк»
  • «Пацалунак Юды»

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б Сьвятлана Цішко. Адкрыцьцё помніка акадэміку Сілівановічу // Рэгіянальная газэта, 12 сьнежня 2009 г. Праверана 15 траўня 2013 г.