Міхаіл Хацімскі

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Міхаіл Васілевіч Хацімскі
14 лютага 19031986
Месца нараджэньня Шарашоў, Пружанскі раён, Беларусь
Месца сьмерці Масква
Прыналежнасьць СССР
Род войскаў Танкавыя войскі
Гады службы 1921—1952
Званьне палкоўнік
Камандаваў 111-я танкавая брыгада,
37-я Слуцка-Памяранская мэханізаваная брыгада,
25-я танкавая брыгада,
16-я мэханізаваная брыгада,
50-я танкавая брыгада
Бітвы/войны Нямецка-савецкая вайна
Узнагароды
Мэдаль Залатая Зорка
Ордэн Леніна
Ордэн Леніна
Ордэн Чырвонага Сьцягу
Ордэн Чырвонага Сьцягу
Ордэн Чырвонага Сьцягу
Ордэн Айчыннай вайны 1-й ступені Ордэн Айчыннай вайны 1-й ступені Ордэн Суворава 2-й ступені

Міхаі́л Васі́левіч Хаці́мскі (14 лютага 1903, мястэчка Шарашоў, цяпер у Пружанскім раёне Берасьцейскай вобласьці Беларусі — 1986, Масква, РСФСР, СССР) — палкоўнік, удзельнік грамадзянскай вайны ў Расеі і нямецка-савецкай вайны. Герой Савецкага Саюзу (1945).

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Міхаіл Хацімскі нарадзіўся 14 лютага 1903 року ў пасёлку Шарашоў Пружанскага раёну Берасьцейскай вобласьці (Беларусь) у сям’і рабочага. Расеец. Скончыў 3 клясы горнай вучэльні ў Пружанах. З 1914 року жыў у Маскве. Працаваў сьлесарам на Беларускай чыгунцы ў Маскве.

Удзел у грамадзянскай вайне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1921 року Міхаіл Хацімскі быў прызваны ў шэрагі Чырвонай арміі і пасьля праходжаньня навучаньня быў накіраваны на фронт Грамадзянскай вайны. Удзельнічаў у ліквідацыі бандаў атамана Сапажкова на Тамбоўшчыне. Пасьля быў перабазіраваны ў Забайкальле, дзе ўдзельнічаў у зьнішчэньні банды атамана Сямёнава. Пазьней нёс службу на мяжы на Паўночным Каўказе.

Міжваенны час[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1925 року ўступіў у ВКП(б). У гэтым самым року скончыў Аб’яднаную ваенную школу імя УЦВК. Пасьля школы за добрую вучобу быў уганараваны накіраваньнем у воінскую частку, разьмешчаную ў Маскве.

У 1932 року скончыў бранятанкавыя курсы ўдасканаленьня каманднага складу (КУКС), у 1937 — Ваенную акадэмію мэханізацыі і матарызацыі РСЧА. Пасьля камандаваў вучэбным батальёнам у акадэміі.

Удзел у нямецка-савецкай вайне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У ліпені 1942 року быў адпраўлены з акадэміі на фронт намесьнікам камандзіра 111-й танкавай брыгады 25-га танкавага корпусу 40-й арміі Варонескага фронту. З 18 верасьня 1942 року камандзір 111-й танкавай брыгады пасьля гібелі камандзіра брыгады генэрал-маёра Фёдара Караля. У складзе брыгады прыняў удзел у баёх за Варонеж, у тым ліку за Чыжоўскі пляцдарм[1].

Да сярэдзіны верасьня 111-я танкавая брыгада ў складзе 25-га танкавага корпусу перабазавалася на поўдзень і ўвайшла ў склад 1-й гвардзейскай арміі Паўднёва-Заходняга фронту. У складзе гэтай арміі брыгада Хацімскага вяла баі ў Растоўскай вобласьці, вызваляла станіцы Манастыршчыну, Мяшкоўскую, вяла баі за Марозаўск. 17 студзеня 1943 року пасьля вызваленьня места Белая Калітва брыгада была накіраваная ў рэзэрв на папаўненьне.

У траўні 1943 року падпалкоўнік Хацімскі прызначаны ў штаб 29-га танкавага корпусу Стэпавага фронту. У складзе штабу корпусу ўдзельнічаў у бітве на Курскай дузе, баёх на тэрыторыі Харкаўскай і Днепрапятроўскай абласьцей.

29 верасьня 1943 палкоўнік Хацімскі быў прызначаны камандзірам 25-й танкавай брыгады 29-га танкавага корпусу Стэпавага, а пасьля 2-га Ўкраінскага фронту. Брыгада Хацімскага, зьдзейсьніўшы пераправу ў раёне Верхнедняпроўска, разам зь пяхотнымі падразьдзяленьнямі прарвалі абарону ворага і 19 кастрычніка вызвалілі места і важны чыгуначны вузел Пяціхаткі.

27 кастрычніка Міхаіл Хацімскі прызначаны камандзірам 16-й мэханізаванай брыгады 7-га мэханізаванага корпусу. Ягоная брыгада ўдзельнічала ў баёх на падыходах да Кіраваграду. 8 студзеня 1944 року Кіраваград быў узяты.

Танкісты Хацімскага змагаліся на паўднёва-заходнім участку зьнешняго фронта Корсунь-Шаўчэнкаўскай апэрацыі і ўдзельнічалі ў зьнішчэньні нацысцкай групоўкі.

22 сакавіка 1944 року брыгада пад камандаваньнем Міхаіла Хацімскага штурмам узяла места Першамайск Мікалаеўскай вобласьці і фарсіравала раку Паўднёвы Буг. За адзнаку пры вызваленьні Першамайску палкоўнік Хацімскі быў узнагароджаны ордэнам Суворава 2-й ступені.

У жніўні 1944 ў часе Яска-Кішынёўскай апэрацыі брыгада Хацімскага прарвалася да места Ляова, дзе на рацэ Прут злучылася з часткамі 2-га Ўкраінскага фронту, скончыўшы акружэньне Кішынёўскай групоўкі ворага. За ўмелае кіраўніцтва камбрыг быў уганараваны ордэнам Чырвонага Сьцягу.

28 верасьня 1944 року прызначаны камандзірам 50-й танкавай брыгады. 23 лістапада прызначаны камандзірам 37-й мэханізаванай брыгады 1-га мэханізаванага корпусу 2-й гвардзейскай танкавай арміі. У складзе гэтай брыгады прымаў удзел у Вісла-Одэрскай, Памяранскай і Бэрлінскай апэрацыях, у тым ліку ў баёх за Чэрнікаў, на Зеелаўскіх вышынях, за Бэрлін.

У Заходнім Бэрліне Міхаіл Хацімскі быў узнагароджаны амэрыканскім ваенным ордэнам. Паводле пагадненьня дзяржаваў антыгітлераўскай кааліцыі ўдзельнічаў у перадачы вызваленай часткі Бэрліну амэрыканскім войскам.

Пасьля вайны[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Па вайне працягваў службу. У 1952 року звольнены ў запас у званьні палкоўніка. Жыў і працаваў у Маскве.

Памёр у 1986 року. Пахаваны на Кунцаўскіх могілках Масквы.

Узнагароды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Памяць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Ганаровы грамадзянін места Пружанаў Берасьцейскай вобласьці (Беларусь), яго імя носіць адна з вуліцаў места.
  • На доме ў муніцыпальнай акрузе Ляфортава ў Маскве, дзе жыў пасьля вайны Міхаіл Хацімскі, усталяваная мэмарыяльная дошка.
  • Ягоным імем названае судна Міністэрства рачнога флёту — буксір-талкач Чарнігаўскага рачнога порту «Герой Хацімскі».

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Герои огненных лет. Книга 2. — М.: Московский рабочий, 1976.
  • Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1988. — Т. 2 /Любов — Ящук/. — С. 863. — 100 000 ас. — ISBN 5-203-00536-2
  • Гринько А. И. Линия Ратной Славы. — Воронеж: .
  • История Великой Отечественной войны Советского Союза. 1941—1945. — М.: Воениз. — Т. 4.
  • Міхаіл Васілевіч Хацімскі // Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Пружанскага р-на / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал. І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш.; Маст. А. М. Хількевіч. — Менск: БелЭн, 1992. ISBN 5-85700-094-7. — С. 216.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]