Манастыр Сьвятога Антонія

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку


Манастыр сьвятога Антонія
Antonius Kloster BW 7.jpg
Інфармацыя пра
Канфэсія Копцкая праваслаўная царква
Заснаваны 356
Людзі
Заснавальнік(і) Антоні Вялікі
Месцазнаходжаньне
Разьмяшчэньне Эгіпет
Каардынаты 28°55′26″ пн. ш. 32°21′0″ у. д. / 28.92389° пн. ш. 32.35° у. д. / 28.92389; 32.35Каардынаты: 28°55′26″ пн. ш. 32°21′0″ у. д. / 28.92389° пн. ш. 32.35° у. д. / 28.92389; 32.35
Публічны доступ так
Манастыр сьвятога Антонія на мапе Эгіпту
Манастыр сьвятога Антонія
Манастыр сьвятога Антонія
Манастыр сьвятога Антонія

Манасты́р сьвято́га Анто́нія (Deir Mar Antonios) — найстаражытнейшы хрысьціянскі манастыр Эгіпту. Знаходзіцца на поўдні мугафазы Суэц у Арабійскай пустэльні, належыць Копцкай праваслаўнай царкве.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У гэтых месцах у скальным гроце вышэй за манастыр вёў аскетычны адасоблены лад жыцьця й памёр бацька манаства — сьвяты Антоні Вялікі. Стагодзьдзем пазьней грэцкі навуковец Анастас напісаў «Жыцьцё Сьвятога Антонія». Пасьля скону сьвятога месца ягонай адзіноты стала зьбіраць шматлікіх паломнікаў з Сырыі, Этыёпіі, Эгіпту й іншых краінаў.

Першыя пабудовы манастыра былі закладзены ў III стагодзьдзі. У VI стагодзьдзі ў манастыр Сьвятога Антонія з-за сталых набегаў бэдуінаў пачалі перасяляцца манахі з Вадзі-Натрун. У XI стагодзьдзі манастыр быў разрабаваны й разбураны арабамі, але быў адноўлены коптамі праз сто гадоў. У Сярэднявеччы манастыр падоўгу стаяў закінутым, безь дзьвярэй, насельнікаў было ўсяго некалькі.

Царква сьвятога Антонія, якая знаходзіцца ля паўднёвых сьценаў манастыра, была пабудавана ў XVI стагодзьдзі. На захад ад яе разьмешчаны храм Сьвятых Апосталаў. У гэтай царкве захавалася фрэска X стагодзьдзя з выявай арханёлаў Міхаіла й Гаўрыіла, а ў ейнай невялікі капэле фрэскі XI—XIII стагодзьдзяў з выявамі першых Александрыйскіх патрыярхаў: эвангеліста Марка, Пятра, Апанаса, Тэафіла, Кірылы і іншых.

У цяперашні час[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Літургія зьдзяйсьняецца ў храме сьвятога Марка, пабудаваным у XVIII стагодзьдзі. Як і ў манастырах Вадзі-Натрун, у манастыры сьвятога Антонія захоўваюцца старажытныя рукапісы (1700 манускрыптаў) з тэкстамі пераважна на копцкай і арабскай мовах.

Месцам сталага пілігрымства зьяўляецца пячора сьвятога Антонія, разьмешчаная вышэй манастыра на вышыні 276 м ці 680 м над узроўнем Чырвонага мора.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Ed., Bolman, Elizabeth. 2002. Monastic visions : wall paintings in the Monastery of St. Antony at the Red Sea. Cairo, Egypt: American Research Center in Egypt.
  • Meinardus, Otto Friedrich August. 1989. Monks and Monasteries of the Egyptian Deserts. Cairo, Egypt: The American University in Cairo Press.
  • Evetts, B.T.A. (Trans.) Abu Salih the Armenian. 2002. The Churches and Monasteries of Egypt and Some Neighboring Countries. Gorgias Press.
  • Dalrymple, William. 1998. From the holy mountain : A journey among the Christians of the middle east. New York: H. Holt.
  • Dunn, Marilyn. 2000. The emergence of monasticism : From the desert fathers to the early Middle Ages. Oxford, UK; Malden, Mass.: Blackwell Publishers.
  • Gabra, Gawdat, Hany N. Takla, Saint Mark Foundation., and Saint Shenouda the Archimandrite Coptic Society. 2008. Christianity and monasticism in upper Egypt.
  • McClellan, Michael W., and Otto Friedrich August Meinardus. 1998. Monasticism in Egypt : Images and words of the desert fathers. Cairo, Egypt: American University in Cairo Press.