Леў Клейн

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Леў Клейн
Leo Klejn.jpg
Нарадзіўся 1 ліпеня 1927(1927-07-01)
Віцебск, БССР, СССР
Памёр 7 лістапада 2019(2019-11-07)[1] (92 гады)
Санкт-Пецярбург, Расея
Навуковая сфэра археалёгія, Культурная антрапалёгія, філялёгія і гісторыя навукі
Месца працы Санкт-Пецярбурскі дзяржаўны ўнівэрсытэт і Эўрапейскі ўнівэрсытэт у Санкт-Пецярбургу
Альма-матэр Інстытут гісторыі СПбДзУ і Санкт-Пецярбурскі дзяржаўны ўнівэрсытэт
Навуковая ступень доктар гістарычных навук[d] і honoris causa
Навуковы кіраўнік Уладзімер Проп і Міхаіл Артамонаў
Вучні Вадзім Бачкароў, Аляксей Кавалёў, Аляксандар Козінцаў, Глеб Лебедзеў, Яўген Носаў, Марк Шчукін і Q24025527?

Леў Самуілавіч Клейн (1 ліпеня 1927, Віцебск — 7 лістапада 2019) — савецкі і расейскі археоляг, дасьледчык Верхняга Панямоньня.

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1951 скончыў Ленінградзкі ўнівэрсытэт, у якім у 1960—1981 працаваў на катэдры археалёгіі. У 1990—1992 чытаў лекцыі ў замежных унівэрсытэтах.

Дасьледаваў пытаньні паходжаньня славянаў і іншых народаў, славянскую паганскую рэлігію, праблемы тэарэтычнай археалёгіі. У 1948 удзельнічаў у раскопках Менску, у 1955—1956, 1958 абсьледаваў стаянкі каменнага веку заходняй часткі Верхняга Панямоньня.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Мінска. У 4 кн. Кн. 1-я. — Менск: БЕЛТА, 2001. — 576 с.: іл. ISBN 985-6302-33-1.