Канцьзя (мова)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Канцзя
Ужываецца ў Кітаі
Рэгіён правінцыя Цынхай
Колькасьць карыстальнікаў 300—1000 чал.[1]
Клясыфікацыя

Алтайскія мовы

Афіцыйны статус
Код мовы
ISO 639-2(T) kxs

Канцьзя (па-кітайску: 康家语, трансьл. Kāngjiā Yǔ) — вынайдзеная ў нядаўнім часе мангольская мова, на якой размаўляе блізу 300 чалавек мусульманскага насельніцтва, што жывуць у павеце Джэнца Хуанань-Тыбэцкай аўтаномнай акругі правінцыі Цынхай Кітаю. З таксанімічнага пункту гледзішча мова канцьзя займае сярэдняе становішча паміж баааньскай і дунсянскай мовамі.

Кароткі нарыс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Фаналёгія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Ніжэй прыведзенае апісаньне гукаў мовы канцьзя[2].

  • Галосныя:
Пярэдняга шэрагу Сярэдняга шэрагу Задняга шэрагу
Верхняга ўздыму i i y y ʉ ʉ ɯ ɯ u u
Сярэдняга ўздыму e e ə ə ɚ ɚ ɵ ɵ
Ніжняга ўздыму a a ɔ ɔ
  • Зычныя:
    Білябіяльныя Зубныя Лятэральныя Рэтрафлексныя Палятальныя Вэлярныя Увулярныя Глётальныя
Выбухныя Глухія p p t t k k q q
Звонкія b b d d g g ɢ ɢ
Фрыкатыўныя Глухія f ɸ s s ʂ ʂ ʃ ʃ χ χ h h
Звонкія v v z z ʐ ʐ ɣ ɣ ʁ ʁ
Афрыкаты Глухія ts t͡s t͡ʂ t͡ʃ
Звонкія d͡ʐ ʤ d͡ʒ
Насавыя m m n n   ŋ ŋ
Плыўныя r r l l
Паўгалосныя j j

Марфалёгія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Лічэбнікі мовы канцьзя ад аднаго да дзесяці маюць галоўным чынам мангольскае паходжаньне[3].

Адзін два тры чатыры пяць шэсьць сем восем дзевяць дзесяць
niɣe ~
niχɔ
ɢuar gurɔ ~
ɢurɔ
derɔ tavun ʤirʁun danlɔ
~ dɔlɔ
neimɔ jasun harɔ

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Kim, Stephen S. "Santa". In: Juha Janhunen (ed.). The Mongolic Languages. New York: Routledge, 2003. pp. 347–8.
  • Siqinchaoketu [=Sechenchogtu]. Kangjiayu Yanjiu [A Study of the Kangjia Language]. Shanghai: Yuandong Chubanshe, 1999.
  • Sechenchogt, A Brief Introduction of Kangjia Speech, Minzu Yuwen, 2002:6, pp. 66-77.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Kangjia | Ethnologue
  2. ^ Sechenchogt 2002, p. 67.
  3. ^ Sechenchogt 2002, p. 69.