Віктар Тапалер

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Віктар Тапалер
рас. Виктор Топаллер
Vic-1(1).jpg
Дата нараджэньня 13 ліпеня 1958 (61 год)
Месца нараджэньня Масква
Дата сьмерці 10 студзеня 2018(2018-01-10) (59 гадоў)
Месца сьмерці Нью-Ёрк, ЗША
Прычына сьмерці рак лёгкіх
Занятак тэлевядоўца, журналіст, рэжысэр
Узнагароды Прэмія «Сэмі» (2001)
Сайт Асабісты сайт

Віктар Тапалер (па-расейску: Виктор Топаллер; нарадзіўся 13 ліпеня 1958 году, Масква, Расея) — журналіст, рэжысэр, радыёвядоўца, тэлевядоўца.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся ў Маскве ў сям’і Аляксандра і Людмілы Тапалераў. Пасьля заканчэньня школы паступіў на актэрскае аддзяленьне Шчукінскай вучэльні, пасьля першага курсу перавёўся на факультэт тэатральнае рэжысуры ў ГИТИС. У 1981 годзе скончыў ГИТИС з чырвоным дыплёмам па прафэсіі «рэжысэр».

Па спэцыяльнасьці працаваў у Москанцэрце, Расканцэрце, ставіў эстрадныя шоў-праграмы, драматычныя й музычныя спэктаклі, праводзіў фэсты ў Маскве, у Ленінградзе, у Рызе, на Далёкім Усходзе. Шмат гадоў супрацоўнічаў з Валерам Лявушкіным ды ансамблем «Бім-Бом».

Здымаўся ў кіно ў эпызадычных ролях.

У 1989 годзе сумесна з Анатолем Трушкіным напісаў сцэнар і паставіў эстрадны спэктакль «Птушыны рынак» зь Ліяю Ахэджакавай у галоўнай ролі, які стаў яго апошняю працаю ў СССР.

У 1990 годзе зь сям’ёю зьехаў у Ізраіль, дзе працаваў рэжысэрам у тэатральнай школе й пісаў артыкулы ў газэты «Спадарожнік», «Навіны тыдня», «Глёбус», «Час».

З 1993 па 1995 год зьехаў па кантракце ў Бэльгію. Рэжысаваў некалькі пастаноўкаў у шоў-бізнэсе, у тым ліку спэктакль на французскай мове, у якім прынялі ўдзел маскоўскія ды бэльгійскія актэры. Атрымаў некалькі прапановаў працаваць па спэцыяльнасьці ў Ангельшчыне й Францыі ці застацца ў Брусэлі, але ў 1995 годзе вярнуўся ў Ізраіль, дзе стаў вядоўцэм расейскамоўных праграмаў Нацыянальнага ізраільскага тэлебачаньня: грамадзка-палітычнае праграмы «Ракурс» і ток-шоў «Візаві з Віктарам Тапалерам», удзельнікамі якіх зьяўляліся выбітныя прадстаўнікі культуры й палітыкі.

Пасьля вяртаньня ў Ізраіль Віктар Тапалер працягнуў працаваць журналістам у розных мясцовых выданьнях: у газэце «24 гадзіны», затым у газэце «Наша краіна». Стварыў газэту «Расейскі ізраільцянін», у якое вёў некалькі рубрыкаў і зьяўляўся намесьнікам галоўнага рэдактара.

У якасьці рэжысэра Тапалер паставіў у «Гейхал ха-Тарбут» тэатральна-канцэртнае ўяўленьне «Далей ехаць няма куды», прысьвечанае пяцігоддзю расейскае аліі 1990 годзе, а затым — Міжнародны фэст гумару ў палацы спорту «Яд-Эліяху».

Выдаў авантурна-прыгодніцкі дэтэктыўны раман «Расейская куля для Іцхака Рабіна».

У 2000 годзе ён быў запрошаны на працу ў ЗША з толькі што створаным расейскім тэлеканалам TVR (канал працаваў пад патранажам Барыса Беразоўскага) і атрымаў грамадзянства па праграме «extraordinary person» за выбітныя заслугі ў вобласьці журналістыкі. Пасьля Віктар Тапалер стаў супрацоўнікам найбуйнага ў Амэрыцы расейскамоўнага тэлеканалу — RTVi.

Мае падвойнае грамадзянства: грамадзянін Ізраілю і грамадзянін ЗША.

Адначасова з працаю на тэлебачаньні супрацоўнічаў з расейскамоўнымі радыёстанцыямі Амэрыкі: спачатку з «Народнаю хваляю», затым з радыё «Новае Жыцьцё» (у далейшым «Усё»).

У газэце «Габрэйскі сьвет» Тапалер вёў сваю рубрыку «Рыкашэт» і пісаў артыкулы для расейскамоўнае газэты «Наша Канада».

Выдавецтвам «Слова» выдадзены зборнік «Поўны Шалём», напісаны жывой, іранічнай моваю, куды ўвайшлі артыкулы, эсэ, аповяды пра ўражаньні аўтара пра жыццё ў Ізраілю.

У 2008 годзе ў Нью-Ёрку ў тэатры «Хавэрым» паставіў пьесу ізраільскага пісьменьніка Эфраіма Кішона «Ктуба» («Шлюбная дамова»), якая мела вялікі посьпех у публікі.

Праца на Дэвідзон-Радыё[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

На сёньняшні час працуе радыёвядоўцам на «Дэвідзон-Радыё», дзе вядзе тры перадачы: аўтарскую праграму «Поўны Шалём», прысьвечаную розным асьпектам узаемаадносінаў Амэрыкі й Ізраілю (сумесна з былым віцэ-мэрам Іерусаліму Ларысаю Гэрштейн); аўтарскую грамадска-палітычную праграму «Рыкашэт»; аўтарскую музычную праграму «Топ-парад зь Віктарам Тапалерам», у якое гучаць шлягеры 60-х — 80-х гадоў і аповяды пра выканаўцаў і аўтарах савецкіх песьняў, са шматлікімі зь якіх вядоўца знаёмы асабіста.

Праца на тэлеканале RTVi[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

На канале RTVi штотыдзень выходзіць «Амэрыканскі лікбез» — паўгадзінная аўтарская праграма Віктара Тапалера, задуманая як цыкль перадачаў пра розныя бакі жыцьця ЗША. Раней на гэтым жа канале выходзілі ў этэр праграмы Тапалера «Пункт гледжаньня» і «Скрыжаваньне».

Таксама на RTVi вядзе папулярную аўтарскую праграму «Ў Нью-Ёрку зь Віктарам Тапалерам», дзе за 10 гадоў пабывалі больш пяці сотняў музыкаў, пісьменьнікаў, актэраў, рэжысэраў, палітыкаў. У розныя гады гасьцямі перадачы былі: Эхуд Ольмерт, Аліса Фрэйндліх, Уладзімер Букоўскі, Алег Янкоўскі, Уладзімер Вайновіч, Міхаіл Казакоў, Анатоль Кашпіроўскі, Алена Бонэр, Уладзімер Сінельнікаў, Уладзімер Позьнер, Ігар Губэрман, Эльдар Разанаў, Барыс Акунін, Зураб Цэрэтэлі, Рыма Казакова, Юры Башмет, Міхаіл Жванецкі, Валерыя Навадворская, Ганна Нятрэбка, Уладзімер Гусінскі і дзясяткі іншых дзеячаў культуры, навукі, палітыкі.

Узнагароды й прэміі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 2001 — прэмія «Сэмі» ў намінацыі «За найлепшую аўтарскую тэлепраграму».
  • 2002 — штогадовая прэмія «Чалавек году» ў намінацыі «Самы папулярны і прафэсійны прадстаўнік сродкаў масавае інфармацыі „Расейскае Амэрыкі“» па выніках апытаньня 40 тысячаў гледачоў у 18 штатах.

Сям’я[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Жонка Галіна Тапалер, сын Аляксей Тапалер, сузаснавальнік студыі «Aggressive».

Бацька Аляксандар Тапалер — аўтар кнігі «Загадкі біблейскае гісторыі»[1], якая выйшла ў выдавецтве ISRADON, Ізраіль.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]