Вульканізацыя
Вульканіза́цыя — хімічны працэс стварэньня гумы з нафты. Спачатку гэты тэрмін стасаваўся выключна да апрацоўкі натуральнага каўчуку серкай, што застаецца найбольш распаўсюджанай практыкай. Зь цягам часу ён пачаў ахопліваць і зацьвярдзеньне іншых (сынтэтычных) гумаў рознымі мэтадамі. Прыклады гэтага ўлучаюць вульканізацыю сыліконавай гумы пры пакаёвай тэмпэратуры і хлёрапрэнавай гумы (нэапрэну) з выкарыстаньнем аксыдаў мэталаў.
Вульканізацыя можа быць вызначана як зацьвярдзеньне элястамэраў. Яна адбываецца за кошт утварэньня папярочных сувязей паміж вучасткамі палімэрнага ланцуга, што прыводзіць да павелічэньня жорсткасьці і трываласьці, а таксама да зьменаў у мэханічных і электрычных уласьцівасьцях матэрыялу[1]. Як і зацьвярдзеньне іншых тэрмарэактыўных палімэраў, вульканізацыя, як правіла, незваротная. Назва працэсу была прапанаваная Ўільямам Брокеданам, сябрам Томаса Гэнкака, які атрымаў брытанскі патэнт на гэты працэс. Яна паходзіць ад імя рымскага бога агню Вулькана[2].
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ James E. Mark; Burak Erman; F. R. Eirich, eds. (2005). «Science and Technology of Rubber». — С. 768. — ISBN 0-12-464786-3.
- ↑ Hancock, Thomas (1857). «Personal Narrative of the Origin and Progress of the Caoutchouc Or India-Rubber Manufacture in England». London: Longman, Brown, Green, Longmans, & Roberts. — С. 107.
 |
Гэта — накід артыкула па хіміі. Вы можаце дапамагчы Вікіпэдыі, пашырыўшы яго. |