Васіль Цімафеевіч Якавенка

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Вікіпэдыя мае артыкулы пра іншых асобаў з прозьвішчам Якавенка.
Васіль Якавенка
Файл:Yakavenka-Vasil.jpg
Асабістыя зьвесткі
Імя пры нараджэньні Васіль Цімафеевіч Якавенка
Нарадзіўся 5 траўня 1936
в. Пажыхар, Шацілавіцкі раён, Гомельская вобласьць
Памёр 22 студзеня 2018 (81 год)
Менск
Пахаваны Заходнія могілкі
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці пісьменьнік, публіцыст, грамадзкі дзеяч
Мовы беларуская, расейская
Дэбют 1957
Прэміі Міжнародная літаратурная прэмія імя Ф. Нансэна (1994)
Мэдаль Францішка Скарыны (2016)
http://nation-sos.org/

Васі́ль Цімафе́евіч Якаве́нка (5 траўня 1936, в. Пажыхар, Шацілавіцкі раён, Гомельская вобласьць — 22 студзеня 2018, Менск[1]) — беларускі пісьменьнік, публіцыст, грамадзкі дзеяч.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся 5 траўня 1936 году ў вёсцы Пажыхар Шацілавіцкага раёну Гомельскай вобласьці ў сялянскай сям’і.

У 1956 годзе скончыў Беларускі індустрыяльны тэхнікум па спэцыяльнасьці геоляг. У 1956—1958 гадах служыў у Савецкай арміі. Працаваў майстрам, тэхнікам, інжынэрам у розных геалягічных партыях і праектных інстытутах рэспублікі, рэдактарам на Беларускім радыё[2]. У 1966 годзе завочна скончыў БДУ. У 1972—1977 гадах — рэдактар аддзелу навукі і мастацтва, аддзелу нарысу і публіцыстыкі часопісу «Полымя». У 1977—1978 гадах — сакратар праўленьня Саюзу кінэматаграфістаў БССР. З 1990 году — прэзыдэнт Беларускага сацыяльна-экалягічнага саюзу «Чарнобыль». Сябра СП СССР з 1977 году. У друку выступаў з 1957 году (газэта «Гомельская праўда»)[2].

Памёр 22 студзеня 2018 г.

Бібліяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Земля, открытая нами : художественные очерки. — Мінск : Маст. літ., 1971.
  • Пробны камень : нарысы. — Мінск : Маст. літ., 1974.
  • Приручение земли. — М. : Политиздат, 1975. (Сер. «Повести о делах и людях партии»).
  • Пакуль сонца ў зеніце : аповесць у нарысах. — Мінск : Маст. літ., 1977.
  • Персона нон грата : п'еса (у сааўтарстве з М. Місюком) пастаўлена ў Магілёўскім абласным тэатры імя Дуніна-Марцінкевіча (1981) // Гаючая квецень. Мінск : БелСаЭС «Чарнобыль», 2004.
  • Через гать : очерки. — М. : Сов. писат., 1982.
  • Дайсці да ладу : нарысы. — Мінск : Маст. літ., 1985.
  • Вясковыя дыспуты : падарожнае эсэ. — Мінск : Маст. літ., 1987.
  • Другой зямлі не будзе : публіцыстычныя аповесці, нарысы. — Мінск : Маст. літ., 1989.
  • На что нам жизнь дана : повести, очерки. — М. : Сов. писат., 1991.
  • Смяльчак Лузь : казкі. — Мінск : БелСаЭС «Чарнобыль», 1995.
  • Чорная ружа : Казкі. — Мінск : БелСаЭС «Чарнобыль», 1996.
  • Чернобыль. Десять лет спустя : эссе. — Минск : БелСоЭС «Чернобыль», 1996.
  • Сказ пра беларусаў : публіцыстыка, вершы / у сааўт. з Л. Эмілітам. — Мінск : БелСаЭС «Чарнобыль», 2000.
  • Крушэнне на ростані : эсэ, артыкулы, гутаркі. — Мінск : Бел. кнігазбор, 2002.
  • Надлом. — Мінск : Бел. кнігазбор, 2003. (Сер. «Беларускі гістарычны раман»).
  • Пакутны век : трылогія. — Мінск : БелСаЭС «Чарнобыль», 2006.
  • Нячывелле : апавяданні, публіцыстыка, дакументы. — Мінск : БелСаЭС «Чарнобыль», 2008.
  • Пакутны век : трылогія. 2-е выд. — Мінск : БелСаЭС «Чарнобыль», 2009.
  • Прывіды Шанхая над Свіслаччу: эсэ, гутаркі, артыкулы. –– Мінск : БелСаЭС «Чарнобыль». –– 2011.
  • Надлом. Кручина вековая (Пакутны век) : трилогия. –– Санкт-Петербург : Нестор-История. –– 2015.
  • Як знайсці духоўнасць і гармонію ў грамадстве: эсэ, брашура. –– Мінск : Тэхналогія. –– 2015.
  • Абярэг : раман. — Мінск : Медысонт. — 2017.

Асобныя творы ў калектыўных зборніках: «Пройдуць гады» Мн. 1968 г.; «В судьбе природы — наша судьба». Писатели об экологических проблемах. М. 1990 г.; «Птушка шчасьця». Зборнік казак. Мн.1991 г.; «Земля тревоги нашей». Публицистическое издание. Мн. 1991 г.; «Письма к живым». Дайджэст газэты «Набат». Общая редакция и авторство. Мн. 1999 г.; «Гаючая квецень». Творы, напісаныя мэдыкамі. Мн. 2004 г.

Прызнаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Ляўрэат альтэрнатыўнай Міжнароднай літаратурнай прэміі імя Ф. Нансэна (1994)
  • Узнагароджаны мэдалём Францыска Скарыны (2016)

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Памёр пісьменнік Васіль Якавенка. Наша Ніва (23-01-2018). Праверана 23-01-2018 г.
  2. ^ а б Васіль Цімафеевіч Якавенка // Беларускія пісьменнікі (1917—1990): Даведнік; Склад. А.К. Гардзіцкі. Нав.рэд. А.Л. Верабей. — Мн.: Мастацкая літаратура, 1994. С. 629

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]