Бітва пад Лоевам (1651)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Бітва пад Лоевам
Loyew Battle 1651.jpg
Дата: 6 ліпеня 1651
Месца: ваколіцы Лоева
Вынік: перамога войска ВКЛ
Супернікі
Герб Рэчы Паспалітай абодвух народаў Рэч ПаспалітаяHerb Viyska Zaporozkogo (Alex K).svg Казакі
Камандуючыя
Януш РадзівілМарцін Нябаба
Колькасьць
400015 000

Бі́тва пад Ло́евам, вядомая таксама, як Другая бітва пад Лоевам, адбылася 6 ліпеня 1651 году каля Лоева, каля 50 км ад Чарнігава, у часе паўстаньня Хмяльніцкага і, як першая, скончылася перамогай войска ВКЛ на чале зь Янушам Радзівілам.

Празь некалькі тыдняў па бітве пад Берастэчкам Багдану Хмяльніцкаму атрымалася сабраць расьсеяных казакоў і з падтрымкай татараў ізноў сур’ёзна пагражаць Рэчы Паспалітай. У гэты час польскае паспалітае рушэньне, як і сам кароль Ян Казімер, адмовілася ад далейшага змаганьня і разьехалася па хатах. У глыб Украіны рушылі каронныя аддзелы гетманаў каронных (Патоцкага і Каліноўскага). 3 верасьня яны занялі Любар.

На сустрэчу з аддзеламі кароннымі рушыў і Януш Радзівіл, маючы пад камандаю 11 харугваў літоўскай кавалерыі (у тым ліку 2 татарскія харугвы Сянкевіча і Мурзы), агулам 4000 жаўнераў. 6 ліпеня ён сустрэў і разьбіў казацкія аддзелы палкоўніка Марціна Нябабы (15 000 пяхоты), якія накіроўваліся пад Гомель.

Пасьля гэтай перамогі Радзівіл вызваліў з аблогі трохтысячны аддзел у Крычаве і 4 жніўня разам з сваім войскам вызваліў Кіеў.

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Marcin Domagała: Biała Cerkiew 23-25 IX 1651. Zabrze: «Inforteditions», 2007. ISBN 978-83-8994-315-8.
  • Władysław Andrzej Serczyk: Na płonącej Ukrainie. Dzieje Kozaczyzny 1648—1651. Warszawa: Książka i Wiedza, 1998, s. 347. ISBN 83-05-12969-1.
  • Natalia Jakowlenko: Historia Ukrainy. Od czasów najdawniejszych do końca XVIII wieku. Lublin: Instytut Europy Środkowo-Wschodniej, 2000, s. 228. ISBN 83-85854-54-1.
  • Tadeusz Korzon: Dzieje wojen i wojskowości w Polsce. Lwów: Ossolineum, 1923, s. 339.