Перайсьці да зьместу

Буцьвіданцы

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Буцьвіданцы
лац. Bućvidancy
Населены пункт
Краіна Летува
Павет Аліцкі
Раён Аранскі
Часавы пас
Каардынаты 54°16′44,40″ пн. ш. 24°49′33,60″ у. д.HGЯO
Насельніцтва
Колькасьць
Буцьвіданцы на мапе Летувы
Буцьвіданцы
Буцьвіданцы
Буцьвіданцы

Буцьвіданцы (лет. Butvydonys) — вёска ў Летуве, каля ракі Вярсокі. Уваходзяць у склад Матуйскага староства Аранскага раёну Аліцкага павету.

Бутвід або Бутвіда (Botvid, Bótviðr, Butvid[1], Butvidis[2]) — імя германскага паходжаньня[3][4][5][6]. Іменная аснова -бут- (-бот-) (імёны ліцьвінаў Бутрык, Вільбут, Сайбут; германскія імёны Butariks, Willebut, Seiboth) паходзіць ад усходнегерманскага but- з значэньнем 'корань, камель' (гепідзкае butilo 'камель')[7], а аснова -від- (імёны ліцьвінаў Відмунд, Мельвід, Торвід; германскія імёны Widmund, Melvid, Torvid) паходзіць ад гоцкага wida 'повязь, злучэньне, моцнасьць' або ад гоцкага і германскага widus 'дрэва'[8]. Такім парадкам, імя Бутвід азначае «корань дрэва»[6] (тое ж, што і імя Відбут).

  • 1865 год — 54 рэвіскія душы[9]
  • 1905 год — 182 чалавекі[10]
  1. ↑ Snædal T. Gotlands runinskrifter 3. Hejnums socken. G 241 – G 248. Riksantikvarieämbetet. S. 24 (33).
  2. ↑ Hildebrand H. Huru fornminnena vårdas i Brunskogs kyrka // Månadsblad. Nr. 241—243, 1892. S. 89.
  3. ↑ Otterbjörk R. Svenska förnamn. 3. uppl. — Stockholm, Esselte studium. 1979. P. 80—81.
  4. ↑ Peterson L. Nordiskt runnamnslexikon. — Uppsala, 2007. S. 49.
  5. ↑ Bótviðr, Nordic Names
  6. 1 2 Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 20.
  7. ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 16.
  8. ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
  9. ↑ Słownik geograficzny... T. VI. — Warszawa, 1885. S. 282.
  10. ↑ Виленская губерния: полный список населенных мест со статистическими данными о каждом поселении. — Вильна, 1905. С. 335.