Бразгучка

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Бразгучка
Crotalus horridus (1).jpg
Клясыфікацыя
Царства Жывёлы
Тып Хордавыя
Падтып Хрыбетныя
Кляса Паўзуны
Атрад Лускаватыя
Падатрад Зьмеі
Сямейства Гадзюкавыя
Падсямейства Ямкагаловыя
Род Бразгучка
Бінамінальная намэнклятура
Crotalus

Бразгу́чка (па-лацінску: Crotalus) — род зьмей у падсямействе ямкагаловых (Crotalinae). Прадстаўнікамі зьяўляюцца пераважна атрутныя зьмеі сярэдніх памераў. Максымальная даўжыня самых буйных відаў, бразгучцы рамбічнай (Crotalus adamanteus) і бразгучцы тэхаскай (Crotalus atrox), дасягае каля двух мэтраў. Характэрная для ўсіх відаў асаблівасьць — наяўнасьць хваставога пагрымка з абрагавелых кольцападобных ўтварэньняў, пры вібрацыі якіх узьнікае трэск — акустычны сыгнал, якім зьмяя папярэджвае ворагаў пры небясьпецы. Трашчоткі на канцы хваста няма толькі ў маладых асобін, а таксама ў адзінага з прастаўнікоў віда — каталінскай бразгучцы (Crotalus catalinensis) з вострава Санта Каталіна ў Каліфарнійскім заліве. Жыцьцёвы арэал бразгучак абмежаваны тэрыторыямі Паўночнай і Паўднёвай Амэрыкі.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Бразгучкасховішча мультымэдыйных матэрыялаў