Перайсьці да зьместу

Барыс Шарварка

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Барыс Шарварка
Дата нараджэньня 17 траўня 1929(1929-05-17)
Месца нараджэньня
Дата сьмерці 31 траўня 2002(2002-05-31) (73 гады)
Месца сьмерці
Месца пахаваньня
Месца вучобы
Узнагароды
ордэн «Знак Пашаны» ордэн «За заслугі» II ступені
Народны артыст Украіны
Ганаровая адзнака прэзыдэнта Ўкраіны

Бары́с Гео́ргіевіч Шарва́рка (па-ўкраінску: Борис Георгійович Шарварко; 17 траўня 1929, Наваград-Валынскі — 31 траўня 2002, Кіеў) — украінскі рэжысэр фэстаў, канцэртных праграмаў, тэатралізаваных прадстаўленьняў. Народны артыст УССР (1984). Прафэсар.

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Скончыў факультэт рэжысуры Маскоўскага дзяржаўнага інстытуту культуры (1966).

Працаваў дырэктарам Наваград-Валынскага Дому культуры, дырэктарам і мастацкім кіраўніком Жытомірскага музычна-драматычнага тэатру, ачольваў Кіеўскі тэатар апэрэты, быў намесьнікам дырэктара Кіеўскага тэатру імя Івана Франко.

З 1977 року — галоўны рэжысэр фэстываляў і культурных праграмаў Укрканцэрту (у 1976—1982 роках — адначасна галоўны рэжысэр Тэатру песьні).

З 1992 року — генэральны дырэктар і мастацкі кіраўнік Усеўкраінскага дзяржаўнага цэнтру фэстываляў і канцэртных праграмаў.

Пахаваны на Байкавых могілках Кіеву.

Творчасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сярод пастановак — фэстывальныя канцэрты «Крымскія золкі», «Кіеўская вясна», «Залатая восень». За пяцьдзясят гадоў творчай дзейнасьці паставіў амаль тысячу канцэртаў.

Дзякуючы Барысу Шарварку падчас правядзеньня Кангрэсу ўкраінцаў у канцы 80-х рокаў, яшчэ за савецкім часам, на сцэне Кіеўскага опэрнага тэатру ўпершыню залунаў жоўта-блакітны сьцяг і прагучаў гімн «Ще не вмерла Україна» ў апрацоўцы Яўгена Станковіча.

Дзесяць гадоў займаўся пастаноўкай канцэртаў Дзён украінскай культуры на «Славянскім базары» ў Віцебску.

Барысу Шарварку закідаюць зьяўленьне за савецкім часам вядомай пад назвай «шараваршчына(uk)» псэўдафальклёрнай зьявы, калі ўсё ўкраінскае атаясамлівалася зь сялянскім і казацкім, у прыватнасьці, шараварамі.

Ушанаваньне памяці[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 2009 року ў Кіеве на будынку, дзе Барыс Шарварка пражываў з 1985 року да самай сьмерці, адкрытая памятная дошка. Яшчэ адна дошка ўсталяваная ў Кіеве ў 2016 року на фасадзе Нацыянальнага палацу мастацтваў, дзе творца працаваў з 1977 року.

У 2011 року ў Наваградзе-Валынскім частка вуліцы Чарнышэўскага перайменаваная ў вуліца Барыса Шарваркі.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]