Барыс Ваньнікаў

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Барыс Ваньнікаў
Vannikov Boris Lvovich stamp.jpg
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся: 26 жніўня (7 верасьня) 1897
Памёр: 22 лютага 1962(1962-02-22)[1][2] (64 гады)
Партыя:
Дзеці: Рафаіл Ваньнікаў[d]
Адукацыя:

Бары́с Льво́віч Ва́ньнікаў (26 жніўня 1897, Баку — 22 лютага 1962, Масква) — савецкі дзяржаўны дзяяч. Адзін зь першых грамадзянаў СССР, хто тройчы атрымаў званьне Герой Сацыялістычнай Працы (1942, 1949, 1954).

У 1945—1953 — начальнік Першага галоўнага ўпраўленьня пры СНК СССР (з 1946 — пры Савеце міністраў) СССР (арганізацыя вытворчасьці ядзернай зброі). Тройчы Герой Сацыялістычнай Працы (1942, 1949, 1954), двойчы ляўрэат Сталінскай прэміі (1951, 1953). Генэрал-палкоўнік інжынэрна-тэхнічнай службы (1944).

Узнагароды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Публікацыі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Ванников Б. Л. Записки наркома
  • Из записок Наркома вооружения. // Военно-исторический журнал, 1962, № 10.
  • Оборонная промышленность СССР накануне войны. // Вопросы истории 1968, № 10; 1969, № 1.
  • Из записок наркома. // Новая и новейшая история. 1988. № 1.

Памяць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Бюст у Баку, усталяваны ў 1982 року.
  • Машынабудаўнічы завод «Штамп», названы імем Ваньнікава (Тула, Расея).

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Абрамов А. С. У кремлёвской стены. М., 1984. С. 273—274.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]