Антон Савасьцюк

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Антон Іванавіч Савасьцюк (1 траўня 1927, в. Баравое, Койданаўскі раён, БССР — 10 ліпеня 1998) — філёзаф. Член-карэспандэнт АН Беларусі (1989), доктар філязофскіх навук (1984), прафэсар (1985).

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Удзельнік Другой сусьветнай вайны, са студзеня 1943 году сувязны партызанскага атраду «Бальшавік» брыгады імя Сталіна. У 1955 годзе закончыў БДУ. Са жніўня 1955 году па сьнежань 1956 году інспэктар Койданаўскага райана, выкладчык гісторыі Койданаўскай школы рабочай моладзі. Са сьнежня 1956 году намесьнік загадчыка, з красавіка 1958 году загадчык аддзела прапаганды і агітацыі Дзяржынскага РК КПБ. У 1958—1961 гадах асьпірант Інстытуту філязофіі і права АН БССР. З 1961 году ў Інстытуце філязофіі і права АН Беларусі (з 1962 вучоны-сакратар, з 1968 намесьнік дырэктара, у 1989—1992 загадчык аддзела). Навуковыя працы па сацыяльнай філязофіі і паліталёгіі, праблемах сацыяльнага разьвіцьця, структуры грамадзтва і сацыяльных супярэчнасьцях.

Творы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Основное противоречие эпохи перехода от капитализма к социализму. Автореферат диссертации на соискание ученой степени доктора философских наук. Минск, 1982. 37 с
  • Основные закономерности полной и окончательной победы социализма в СССР. Автореф. дис. на соиск. учен. степ. канд. филос. наук. Минск. 1966. 17 с
  • В. И. Ленин о победе социализма в СССР. Минск. 1970. 219 с.
  • Основное противоречие нашей эпохи и мировой революционный процесс. Минск. 1980. 182 c.
  • Формирование общества социальной справедливости в Беларуси. Минск. 1996. 44 с.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Дзяржынскага р-на. — Менск: БЕЛТА, 2004. — 704 с.: іл. ISBN 985-6302-64-1.