Аляксандар Грыгор’еў

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Аляксандар Грыгор’еў
Род дзейнасьці дысідэнт
Дата нараджэньня 15 лютага 1923
Месца нараджэньня в. Макаркі Беластоцкага ваяводзтва

Алякса́ндар Уладзі́меравіч Грыго́р’еў (15 лютага 1923, в. Макаркі Беластоцкага ваяводзтва — ?) — беларускі дысідэнт, удзельнік антысавецкага падпольля, палітычны вязень.

Жыў у Жабінцы, у 1963 г. працаваў сьлесарам-турбіністам на цукровым заводзе.

У 1950-х заснаваў падпольную арганізацыю «Беларуская рэвалюцыйная партыя», у якую ў 1960 г. прыцягнуў Васіля Ракашэвіча зь вёскі Смалянікі Ляхавіцкага раёну. Як вынікае з матэрыялаў сьледзтва, арганізацыя мела на мэце ўзброеную барацьбу з Савецкай уладаю, дзеля чаго плянавалася стварыць разгалінаваную падпольную сетку.

18 верасьня 1963 арыштаваны. Асуджаны Берасьцейскім абласным судом 10 красавіка 1964 паводле артыкулаў 67 ч. 1 (антысавецкая агітацыя і прапаганда), 69 (арганізацыйная дзейнасьць і ўдзел у антысавецкіх арганізацыях), 15-87 ч. 2 Крымінальнага кодэксу БССР да 7 гадоў лягероў і 3 гадоў высылкі. Адбываў тэрмін у Дубраўлаге (Зубава-Палянскі раён Мардовіі, РСФСР). Пастановаю пленума вышэйшага суда БССР 23 ліпеня 1964 тэрмін зьменшаны да 3 гадоў, высылка выключана.

Далейшы лёс невядомы. Дакуманты захоўваюцца ў Дзяржаўным архіве Расійскай Фэдэрацыі, Расейскім дзяржаўным архіве найноўшай гісторыі і Навукова-інфармацыйным і асьветніцкім цэнтры «Мэмарыял».

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Дзярновіч, А. Індэкс рэпрэсаваных // Наша Ніва. — № 58[10]. — С. 653.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]