Адам Ян Віктар Быхавец

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Адам Быхавец
Adam Jan Wiktor Bychowiec
No male portrait be.svg
POL COA Mogiła.svg
герб «Магіла»
апэляцыйны судзьдзя
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 23 сьнежня 1796
Памёр пасьля 1866
Род Быхаўцы
Бацькі Зьдзіслаў
з Арачэўскіх (імя невядомае)
Жонка з Жулкоўскіх (імя невядомае)
Дзеці Зьдзіслаў
Вікіпэдыя мае артыкулы пра іншых асобаў з прозьвішчам Быхавец.

Ада́м Ян Ві́ктар Бы́хавец гербу «Магіла» (па-польску: Adam Bychowiec; 23 сьнежня 1796 — ?) — шляхціч Ваўкавыскага павету, паўстанец 1863—1864 рокаў.

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сын Зьдзіслава Быхаўца і Арачэўскай. Быў юрыстам, практыку адбываў у Горадні[1], пасьля — судзьдзя ваўкавыскага апэляцыйнага суду[2].

У 1840 року валодаў маёнткам Адамкаў у Ваўкавыскім павеце Гарадзенскай губэрні, за 1,5 км ад Лыскава[1]. Сваяк Дзяконскіх, пастаянна наведваўся то ў Магілёўцы, то ў Вердамічы. За гэта яго называлі падхлебнікам(pl). Са згадак пра яго:

« У Магілёўцах часта бываў Адам Быхавец з Адамкава… быў падхлебнікам… Сядзеў заўжды альбо ў Магілёўцах, альбо ў Вердамічах. Быў інтэлігентны і забаўны, але безнадзейна запушчаны, заўжды штось вісела незашпіленае. »

—Цэцылія Цішэўска, Witold Karpyza. Adamków // Ziemia Wołkowyska. — Lębork: 2007 Т. 3. — С. 43—46.

Браў удзел у Студзеньскім паўстаньні, арыштаваны ў 1863 і асуджаны да ссылкі. Меў прымусова прадаць частку ўладаньняў (Зэльзін і Юзэфполь). Царскі ўрад усталяваў скрайні тэрмін для продажу, пасьля якога маёнткі маглі быць канфіскаваныя ў даход дзяржавы — 10 сьнежня 1867[3]. Частку ўладаньняў разам з фальваркамі Лаўрыновічы і Юзэфполь на 2780 дзесяцін выкупілі Івановы; другой, на 426 дзесяцін (разам з фальваркам Цэрэбух), напрыканцы XIX стагодзьдзя валодаў Казімер Брант[4].

У 1866 жыў пад наглядам паліцыі ў месьце Нараўчат Пензенскай губэрні (цяпер вёска ў Пензенскай вобласьці Расеі).

Сям’я[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Быў жанаты з дачкою ваўкавыскага межавага судзьдзі Яна Жулкоўскага. Мелі сына Зьдзіслава[2].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б Witold Karpyza. Adamków // Ziemia Wołkowyska. — Lębork: 2007 Т. 3. — С. 43—46.
  2. ^ а б Анатоль Бензярук. Частка 6. Нашчадкі і прэтэндэнты // Касцюшкі-Сяхновіцкія. Гісторыя старадаўняга роду / навуковы рэдактар У.А. Сенькавец. — Брэст: «Академия», 2006. — 130 с. — 200 ас. — ISBN 985-505-015-0
  3. ^ Witold Karpyza. Łysków // Ziemia Wołkowyska. — Lębork: 2005 Т. 2. — С. 45—53.
  4. ^ Zelzin (2) // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom XIV: Worowo — Żyżyn. — Warszawa, 1895. — S. 568