Адам Міхал Ракіцкі

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Адам Міхал Ракіцкі
POL COA Rawicz.svg
Герб «Равіч»
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся каля 1740
Вялікае Княства Літоўскае, Рэч Паспалітая
Памёр 28 лютага 1779
Вялікае Княства Літоўскае, Рэч Паспалітая
Род Ракіцкія
Бацькі Франц Антоні Ракіцкі (пам. 1759), ашмянскі войскі і ротмістар Ашмянскага павету
Марыяна Дэрксгоф
Жонка Марыяна (Марыя-Юзафіна) Рафалаўна-Алаізаўна Аскерка
Дзеці Людвік
Рафал Алаіз
Ізабэла

Адам Міхал Ракіцкі (па-польску: Adam Michał Rokicki; каля 1740 — 28 сакавіка 1779) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага, мазырскі рэгентавіч, рэгент ВКЛ (упам. 1765), ротмістар пяцігорскай харугвы ВКЛ (1772—1776), палкоўнік пяцігорскі ВКЛ (1776—1777), кашталян менскі ў 1777—1779 гадах, 17 кастрычніка 1777 выбраны маршалкам Галоўнага Трыбунала ВКЛ, дэпутат Трыбунала літоўскага ў 1778 годзе.

Паходзіў з роду Ракіцкіх гербу «Равіч» з Ашмянскага павету. Быў сынам Марыяны Дэрксгоф і ашмянскага стражніка (1732—1739), ашмянскага скарбніка (1739—1741), ашмянскага канюшага (1741—1749), ашмянскага войскага (1749—1759) і рэгента літоўскай малой канцылярыі Франца Антонія (пам. 1759), уласьніка значнага маёнтку Брагін (купленага ў княгіні Елізаветы Замойскай у 1754 за 550 000 злотых) і лідэра групоўкі Чартарыйскіх у Рэчыцкім павеце.

Быў жанаты з Марыянай (Марыяй Юзафінай), дачкой мазырскага маршалка Рафала Алаіза Аскеркі гербу «Мурдэліё зьменены» і князёўны Станіславы Тэрэзы, дачцы віцебскага ваяводы Марцыяна Міхала Агінскага. Меў зь ёй двух сыноў: Людвіка і Алаіза Рафала, а таксама дачку Ізабэлу (пайшла за Ігната Юзафавіча Аскерку, рэчыцкага падстаросту). Валодаў па бацьку маёнткам Брагін (Брагінскае графства і Ялчанскі ключ) у Кіеўскім ваяводзтве.

Пасьля сьмерці мужа Марыяна з Аскеркаў Ракіцкая выйшла ў другі раз за упіцкага кашталяна Міхала Страшэвіча (1750—1818) і мела ад яго двух дачок – Тэрэзу (выйшла за Яна Шукшту) і Аляксандру (выйшла за Міхала Корвін-Касакоўскага).

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Uruski S. Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, T. 1-15 — Warszawa 1904—1938.