Агайлі
| Агайлі лац. Agajli | |
| Населены пункт | |
| Краіна | Летува |
|---|---|
| Павет | Шавельскі |
| Раён | Шавельскі |
| Часавы пас | |
| Каардынаты | 56°07′08,40″ пн. ш. 22°58′19,20″ у. д.HGЯO |
| Насельніцтва | |
| Колькасьць |
|
| Агайлі на мапе Летувы   Агайлі | |
Агайлі (лет. Agailės) — вёска ў Летуве, каля ракі Венты. Уваходзяць у склад Куршанскага староства Шавельскага раёну Шавельскага павету.
Назва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Агала, Агела, Егела, Агел, Егел або Егіла, пазьней Эгела, Эгель, Ягель, Агайл або Агайла (Aggalo[1], Agella, Agela, Agello[2], Agelo[3][4], Egelo[5], Agel, Aegel[6], Egel[7], Egila, Ecgela[8], Eagele[9], Egel[10], Eggel[11], Eggeli[12], Jagel[13], Ageil[14], Ageila[15]) — імя германскага паходжаньня[16][2][1][15]. Іменная аснова ег- (аг-, ек-) (імёны ліцьвінаў Ягвін, Ягінт, Ягоўд; германскія імёны Egwinus, Egind, Egold) паходзіць ад гоцкага agis 'страх' або agja 'вастрыё, меч'[17], а аснова -гайл- (-гал-, -гел-) (імёны ліцьвінаў Відзігайла, Інгела, Монтгайла; германскія імёны Widigail, Ingeila, Montigel) — ад гоцкага і бургундзкага gails 'жвавы, свавольны, ганарысты'[18]. Апроч таго, у старажытных германскіх імёнах шырока бытаваў антрапанімічны суфікс-пашыральнік з элемэнтам -л- (-l-)[19]. Адпаведнасьць імя Ягайла германскаму імю Agilo сьцьвердзіў францускі лінгвіст-германіст Раймонд Шмітляйн, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў[20][21].
Насельніцтва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- 1902 год — 3 чалавекі[22]
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- 1 2 Francovich-Onesti N. Vestigia longobarde in Italia (568—774). Lessico e antroponimia. — Roma, 1999. P. 251.
- 1 2 Morlicchio E. Onomastica germanica in Italia meridionale // Dictionnaire historique des noms de famille romans. — Tübingen, 1990. P. 115.
- ↑ Reichert H. Lexikon der altgermanischen Namen. I. — Wien, 1987. S. 13.
- ↑ Khallieva Boiché O. Imja et Name, Aux sources de l’anthropnymie germanique, anglo-saxonne et slave. — Presses de l’université Paris-Sorbonne, 2015. P. 341.
- ↑ Piel J. M. Sobre a formação dos nomes de mulher medievais hispano-visigodos // Confluência. N. 3, 1992. P. 99.
- ↑ Gantier V. La langue, les noms et le droit des anciens Germains. — Berlin 1901. P. 130, 279.
- ↑ Nielsen O. Olddanske personnavne. — Kjøbenhavn, 1883. S. 19.
- ↑ Briggs K. An index to personal names in English place-names. — Nottingham, 2023. P. 118.
- ↑ Winkler J. Friesche naamlijst (Onomasticon Frisicum). — Leeuwarden, 1898. S. 76.
- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 28.
- ↑ Kapff R. Deutsche Vornamen: mit den von ihnen abstammenden Geschlechtsnamen sprachlich erläutert. — Nürtingen am Neckar, 1889. S. 17.
- ↑ Socin A. Mittelhochdeutsches Namenbuch. — Basel, 1903. S. 14, 163, 714.
- ↑ Dijkstra W. Friesch woordenboek (Lexicon frisicum). — Leeuwarden, 1911. S. 190.
- ↑ Ursprung und Bedeutung des Nachnamens Ageil, MyHeritage
- 1 2 Ursprung und Bedeutung des Nachnamens Ageila, MyHeritage
- ↑ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 43.
- ↑ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 39.
- ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 987—992
- ↑ Schmittlein R. Toponymes finnois et germaniques en Lituanie // Revue internationale d’onomastique. Nr. 2, 1948. P. 101.
- ↑ Schmittlein R. Les noms d’eau de la Lituanie (suite) // Revue internationale d’onomastique. Nr. 1, 1964. P. 86.
- ↑ Алфавитный список населенных мест Ковенской губернии. — Ковна, 1903. С. 416.