Сілан Гусеў

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Сілан Гусеў
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 14 жніўня 1897(1897-08-14)
Памёр 31 сакавіка 1986(1986-03-31) (88 гадоў)
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці пісьменьнік

Сілан Гусеў (таксама Гусеў Сіла; 14 жніўня 1897, в. Калясянка, Чавускі раён - 31 сакавіка 1986) — беларускі пісьменьнік.

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся ў сялянскай сям'і. Быў батраком у памешчыка, з 1913 году працаваў на суконнай фабрыцы ў Пецярбургу. За распаўсюджаньне рэвалюцыйных праклямацый у 1914 годзе высланы этапам на радзіму. Працаваў на пабудове чыгункі, служыў на Балтыйскім флёце.

У пачатку кастрычніка 1917 году прыкамандзіраваны на крэйсэр «Аўрора». Прымаў удзел у штурме Зімняга палацу. Служыў у Чырвонай гвардыі і Чырвонай Арміі, а таксама на Чарнаморскім флёце. Удзельнічаў у грамадзянскай вайне і ў барацьбе з інтэрвэнтамі. Быў паранены.

З 1921 да 1930 гады – на партыйнай і савецкай рабоце ў Беларусі. У 1933 годзе у Менску скончыў Камуністычны інстытут журналістыкі. Працаваў рэдактарам літаратурнага альманаху «Атака», рэдактарам літаратурнага аддзелу Радыёкамітэту, дырэктарам Дома творчасьці, кансультантам у кабінэце маладога аўтара СП БССР, дырэктарам Беларускага аддзяленьня Літфонду СССР (1933-1941).

У гады Вялікай Айчыннай вайны служыў у Савецкай Арміі. Двойчы быў паранены. У пасьляваенны час працаваў ва ўстановах культуры, друку Беларусі. Сябра СП СССР з 1940 г.

Творчасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Першае апавяданьне было надрукавана ў 1933 годзе ў часопісе «Полымя рэвалюцыі»). Выйшлі зборнік апавяданьняў «За жыцьцё» (1934) і аповесьць «Шлях юнака» (ч. 1, 1938), працяг якой у фрагмэнтах друкаваўся ў часопісе «Полымя» за 1969 г.

Узнагароды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Узнагароджаны ордэнамі Чырвонага Сьцяга, Айчыннай вайны I і II ступеняў і мэдалямі.

Цікавыя факты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Гусеў згаданы ў Сказе пра Лысую гару. Там апісваецца, як Гусеў паставіў "шпакоўню"-туалет. А даху не было, дык ён зь нейкага дому ўзяў каўпак такі выцягнуты. А каб вада ня йшла, дык яшчэ зрабіў наканечнік, як ракета.


« Ён форму ўзяў для туалета – што аж зайздросна паглядзець: як ёсьць касьмічная ракета, вось-вось гатовая ўзьляцець! І гэтай формы сэнс быў ясны: Заходзь, садзіся і ўключай! Ну, а ці быў там зьмест сучасны – ты ўжо, чытач, мне выбачай... »

—Сказ пра Лысую гару

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]