Ручыца

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Ручыца
трансьліт. Ručyca
Напалеон Орда. Палац Агінскіх
Напалеон Орда. Палац Агінскіх
Былая назва: Ганута
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Менская
Раён: Вялейскі
Сельсавет: Нарачанскі
Насельніцтва: 37 чал. (2010)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 1771
Паштовы індэкс: 222411
СААТА: 6213849171
Нумарны знак: 5
Геаграфічныя каардынаты: 54°27′16″ пн. ш. 26°39′48″ у. д. / 54.45444° пн. ш. 26.66333° у. д. / 54.45444; 26.66333Каардынаты: 54°27′16″ пн. ш. 26°39′48″ у. д. / 54.45444° пн. ш. 26.66333° у. д. / 54.45444; 26.66333
Ручыца на мапе Беларусі ±
Ручыца
Ручыца
Ручыца
Ручыца
Ручыца
Ручыца
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

Ру́чыца[1] — вёска ў Вялейскім раёне Менскай вобласьці. Ручыца ўваходзіць у склад Нарачанскага сельсавету.

Геаграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вёска знаходзіцца ў сутоках рэк Нарачы і Гануткі[2] на аўтадарозе Н7187.

Мінуўшчына[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

За расейскім часам — маёнтак Ганута ў Сьвянцянскім[3] і часткова ў Вялейскім паветах[4][5] Віленскай губэрні, уласнасьць Агінскіх, пасьля Ржавускіх. У склад маёнтку ўваходзіла вёска Ручыца[6].

За польскім часам — у гміне Войстам Вялейскага павету Віленскага ваяводзтва[7][4].

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 2010 год — 37 чалавек
  • 2009 год — 39 чалавек
  • 1999 год — 76 чалавек

Турыстычная інфармацыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Страчаная спадчына[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Мінская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2003. — 604 с. ISBN 985-458-054-7. (djvu) С. 161
  2. ^ Республика Беларусь. Атлас охотника и рыболова: Минская область / Редактор Г. Г. Науменко. — Менск: РУП «Белкартография», 2009. — С. 10. — 60 с. — 20 000 ас. — ISBN 978-985-508-174-7(рас.)
  3. ^ Hanuta (I) // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom III: Haag — Kępy. — Warszawa, 1882. — S. 31
  4. ^ а б Ганута, маёнтак. Radzima.net. Праверана 30 кастрычніка 2015 г.
  5. ^ Hanuta // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom XV, cz. 1: Abablewo — Januszowo. — Warszawa, 1900. — S. 552
  6. ^ Ruczyca // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom IX: Poźajście — Ruksze. — Warszawa, 1888. — S. 883
  7. ^ Hanuta, фальварак. Radzima.net. Праверана 30 кастрычніка 2015 г.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Ручыцасховішча мультымэдыйных матэрыялаў