Пэрдыта (спадарожнік)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Пэрдыта
спадарожнік Урану
Perdita feat.jpg
Гісторыя адкрыцьця
Першаадкрывальнік Эрых Каркошка, Вояджэр-2
Дата адкрыцьця 18 траўня 1999
Арбітальныя характарыстыкі
Эксцэнтрысытэт 0,0012
Арбітальны пэрыяд 0,638 дня
Нахіл арбіты 0° (да экватару Ўрану)
Фізычныя характарыстыкі
Дыямэтар 30 км
Плошча паверхні 2 800 км²
Маса 0,18 × 1017 кг
Шчыльнасьць 1,3 г/см³
Паскарэньне вольнага падзеньня 0,0047 м/с²
Пэрыяд звароту вакол сваёй восі Сынхранізаваны з арбітальным пэрыядам
Нахіл восевага кручэньня {{{Нахіл восевага кручэньня}}}
Альбеда 0,08
Тэмпэратура паверхні 64 К (−209 °С)
Атмасфэра адсутнічае

Пэрдыта — адзін з унутраных спадарожнікаў плянэты Ўран. Адкрыты Эрыхам Каркошкам на здымках, атрыманых зь міжплянэтнага апарату «Вояджэр-2» 18 траўня 1999 року, праз 13 гадоў пасьля атрыманьня выяваў. Названы ў гонар гераіні п’есы Шэксьпіра «Зімовая казка».

Пэрдыта адносіцца да групы Порцыі, у якую таксама ўваходзяць спадарожнікі Б’янка, Крэсыда, Дэздэмона, Джульета, Порцыя, Разалінда, Купідон і Бэлінда.[1] Гэтыя спадарожнікі маюць падобныя арбітальныя й фатамэтрычныя парамэтры. Згодна са здымкамі, уск яны маюць шэраваты колер.[2]

Пэрдыта ўваходзіць у арбітальныя рэзанансы з Бэліндай (43:44) і Разаліндай (8:7).

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Karkoschka, Erich (2001). "Comprehensive Photometry of the Rings and 16 Satellites of Uranus with the Hubble Space Telescope". Icarus 151 (1): 51–68. Bibcode:2001Icar..151...51K. doi:10.1006/icar.2001.6596.
  2. ^ Karkoschka, Erich (2001). "Voyager's Eleventh Discovery of a Satellite of Uranus and Photometry and the First Size Measurements of Nine Satellites". Icarus 151 (1): 69–77. Bibcode:2001Icar..151...69K. doi:10.1006/icar.2001.6597.