Порцыя (спадарожнік)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Порцыя
спадарожнік Урану
Uranus-Portia-Cressida-Ophelia-NASA.gif
Гісторыя адкрыцьця
Першаадкрывальнік Стывэн Сынот, Вояджэр-2
Дата адкрыцьця 3 студзеня 1986
Арбітальныя характарыстыкі
Эксцэнтрысытэт 0,00005
Арбітальны пэрыяд 0,51319 дня
Нахіл арбіты 0,005908° (да экватару Ўрану)
Фізычныя характарыстыкі
Дыямэтар 156х126х126 км
Плошча паверхні 57 000 км²
Маса 1,7 × 1018 кг
Шчыльнасьць 1,3 г/см³
Паскарэньне вольнага падзеньня 0,023 м/с²
Пэрыяд звароту вакол сваёй восі Сынхранізаваны з арбітальным пэрыядам
Нахіл восевага кручэньня {{{Нахіл восевага кручэньня}}}
Альбеда 0,08
Тэмпэратура паверхні 64 К (−209 °С)
Атмасфэра адсутнічае

Порцыя — адзін з унутраных спадарожнікаў плянэты Ўран. Адкрыты на здымках, атрыманых зь міжплянэтнага апарату «Вояджэр-2» 3 студзеня 1986 року. Названы ў гонар гераіні п’есы Шэксьпіра «Вэнэцыянскі гандляр».

Порцыя зьяўляецца найбуйнейшым з унутраных спадарожнікаў Урану пасьля Паку і галоўным аб’ектам аднайменнай групы, у якую таксама ўваходзяць спадарожнікі Б’янка, Крэсыда, Дэздэмона, Джульета, Разалінда, Купідон, Бэлінда і Пэрдыта.[1] Гэтыя спадарожнікі маюць падобныя арбітальныя й фатамэтрычныя парамэтры. Згодна са здымкамі, уск яны маюць шэраваты колер.[2] У спэктры Порцыі былі знойдзеныя сьляды вадзянога льду.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Karkoschka, Erich (2001). "Comprehensive Photometry of the Rings and 16 Satellites of Uranus with the Hubble Space Telescope". Icarus 151 (1): 51–68. Bibcode:2001Icar..151...51K. doi:10.1006/icar.2001.6596.
  2. ^ Karkoschka, Erich (2001). "Voyager's Eleventh Discovery of a Satellite of Uranus and Photometry and the First Size Measurements of Nine Satellites". Icarus 151 (1): 69–77. Bibcode:2001Icar..151...69K. doi:10.1006/icar.2001.6597.