Пакаяньне (фільм, 1987)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Пакаяньне
მონანიება
Жанр
Рэжысэр Тэнгіз Абуладзэ
Сцэнарыст
У ролях
Кампазытар Нана Джанэлідзэ
Апэратар Міхаіл Аграновіч
Вытворчасьць Грузія-фильм
Дата выхаду 1984
Час 153 хв.
Краіна СССР СССР
Мова грузінская
Старонка на IMDb

«Пакая́ньне» (па-грузінску: მონანიება) — савецкі мастацкі фільм, псыхалягічная драма рэжысэра Тэнгіза Абуладзэ, сьфільмаваная ў 1984 і паказаная ў 1987 року. Трэцяя частка рэжысэрскай трылёгіі („Маленьне“ — „Дрэва жаданьня“ — „Пакаяньне“).

Ляўрэат Гран-пры Канскага кінафэстывалю-1987.

Сюжэт[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Information icon.svg Увага: ніжэй знаходзіцца зьмест, які раскрывае сюжэт твору.

У грузінскім мястэчку хаваюць колішняга мескага кіраўніка Варлама Аравідзэ. Ранкам ягонае цела знаходзяць ля заможнага дому ягонага сына Абэля. Цела зноўку хаваюць, але наступнага дня яно зноўку выкапанае, і так паўтараецца штодзень.

Ля чарговым разам перазахаванай магілы Варлама Аравідзэ выстаўляюць засаду, у якой бярэ ўдзел і ягоны ўнук Торніке. Калі незнаёмец падкрадаецца да магілы Варлама Аравідзэ, каб зноўку выкапаць цела, Торніке страляе і трапляе ў таго. Пры затрыманьні высьвятляецца, што капальніца — жанчына на ймя Кетэван Баратэлі, найлепшая кандытарка ў мястэчку. На судзе яна распавядае пра матывы, зь якімі раскопвала магілу Варлама Аравідзэ, і абяцае, што ня спыніцца выкопваць труп чалавека, які ня варты пахаваньня ў зямлі.

Варлам Аравідзэ прыйшоў да ўлады ў ейным родным мястэчку, калі Кетэван было восем гадоў. За сваім кіраваньнем праводзіў палітычныя рэпрэсіі, празь якія прайшлі мноства невінаватых людзей. Па ілжывым даносе быў арыштаваны Кэтэванін бацька, мастак Сандра, а пасьля і маці Ніна.

Сям’я Аравідзэ, намагаючыся ўсяляк апраўдаць дзеяньні свайго продка, а таксама абяліць сваё імя, дамагаецца зьмяшчэньня Кетэван Баратэлі ў вар’ятню. Але Торніке Баратэлі, уражаны адкрыцьцём праўды пра дзеда і непаразуменьнем з боку свайго бацькі Абэля, сканчае жыцьцё самагубствам. Пасьля гэтага Абэль Аравідзэ ўласнаручна выкопвае бацькава цела з труны і скідае яго з скалы.

Information icon.svg Тут скончваецца зьмест, які раскрывае сюжэт твору.

У ролях[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актор Роля
Аўтандыл Махарадзэ Варлам Аравідзэ / Абэль Аравідзэ Варлам Аравідзэ / Абэль Аравідзэ
Ія Нінідзэ Гуліко Аравідзэ Абэлева жонка Гуліко Аравідзэ
Мэраб Нінідзэ Торніке Аравідзэ Абэлеў сын Торніке Аравідзэ
Зэйнаб Бацвадзэ Кетэван Баратэлі кандытарка Кетэван Баратэлі
Кетэван Абуладзэ Ніно Баратэлі Кетэваніна маці Ніно Баратэлі
Давід Гіоргабіяні Сандра Баратэлі маляр, Кетэванін бацька Сандра Баратэлі
Кахі Каўсадзэ Міхаіл Карышэлі Сандраў сябар Міхаіл Карышэлі
Ніно Закарыдзэ Алена Карышэлі Алена Карышэлі
Нато Ачыгава Кетэван у дзяцінстве Кетэван у дзяцінстве
Дата Кемхадзэ Абэль у дзяцінстве Абэль у дзяцінстве
Вэрыко Анджапарыдзэ вандроўніца
Мзія Махвіладзэ сваячка вязьня
Аміран Аміранашвілі Кайхосра Даксопула Варламаў памочнік Кайхосра Даксопула
Барыс Цыпурыя адвакат Абэля Аравідзэ
Леа Антадзэ Масэ абаронца храму Масэ
Тамара Цыцышвілі Марыям абаронца храму Марыям
Ліа Капанадзэ Элізбар Карэлія жанчына ў чарзе на перадачу Элізбар Карэлія
Катэ Махарадзэ пракурор
Рэза Эсадзэ Апалон Абэлеў сусед Апалон

Стварэньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1981 року Тэнгіз Абуладзэ з ухвалы Эдуарда Шэварднадзэ пачаў пісаць сцэнар для фільму «Пакаяньне», на пастаноўку якога ўрад Грузінскай ССР вылучыў 900 000 рублёў. Дзякуючы ўдзелу грузінскага тэлебачаньня адпала неабходнасьць зацьвярджаць сцэнар у Маскве.

Здымкі ладзіліся ў 1983 року ў Батумі. Аднак па іхнім сканчэньні высьветлілася, што праз памылку праяўкавай лябараторыі пяць тысячаў мэтраў зьнятай кінастужкі сталіся бракам. А 18 лістапада адзін з актораў Гега Кабахідзэ, выканаўца ролі Торніке Аравідзэ, быў арыштаваны за спробу згону самалёта ў Турэччыну ды прысуджаны да расстрэлу. У выніку ўсе эпізоды з удзелам Торніке давялося пераздымаць з новым акторам — пачаткоўцам Мэрабам Нінідзэ.

5 верасьня 1986 року «Пакаяньне» было прадстаўлена ў ЦК КПСС. 23 кастрычніка Дзяржкіно СССР выдала дазвол на пракат карціны. Першыя паказы ў Маскве былі закрытыя, упершыню для шырокіх масаў фільм быў паказаны 26 студзеня 1987 року. Выхад «Пакаяньня» заклаў пачатак шырокамаштабнай антысталінскай кампаніі ў СССР[1].

Прэміі і ўзнагароды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Шаблён:Фільмы Тэнгіза Абуладзэ