Міхайла Віктаравіч Чабатароў

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Вікіпэдыя мае артыкулы пра іншых асобаў з прозьвішчам Чабатароў.
Міхайла Віктаравіч Чабатароў
укр. Чеботарьов Михайло Вікторович
29 ліпеня 198715 лютага 2015
Мянушка Чавур
Месца нараджэньня Ургал, Хабараўскі край, РСФСР
Месца сьмерці Шырокіна, Данецкая вобласьць, Украіна
Прыналежнасьць Сьцяг Украіны Украіна
Род войскаў Emblem of the National Guard of Ukraine, 2017.svg Нацыянальная гвардыя
Званьне UA-OR1-REC-GSB-H(2015).svg Жаўнер
Частка AZOV logo.svg «Азоў»
Бітвы/войны Вайна на Данбасе:
Баі за Шырокіна
Узнагароды
Ордэн «За мужнасьць» III ступені

Міха́йла Чабатаро́ў (па-ўкраінску: Михайло Вікторович Чеботарьов) — вайсковец, жаўнер полка «Азоў», нацыялаьнае ґвардыі Ўкраіны.

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сям’я пераехала, скончыў Фастаўскую ААШ № 2, Фастаўскае ПТВ, аўтасьлесар. Працаваў ахоўнікам, на будаўніцтве. 2008 року ажаніўся, з жонкаю Ірынаю дачакаліся ды выхоўвалі сына Ягора.

З жніўня 2014 року — добраахвотнік, жаўнер асобнага атраду адмысловага прызначэньня «Азоў» усходняга АТА НГУ.

Акалічнасьці згубы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Загінуў 15 лютага 2015 року ў вёсцы Шырокіна Ваўнаваскага раёну Данецкае вобласьці. Тэрарысты зрабілі спробу прарыву бронетэхнікі ў Шырокіна. Дзякуючы густому туману ў вёску зайшлі танкі й жывая сіла супраціўніка, працавала артылерыя ды мінамёты. Азоўцы адбілі атаку. Пачалося пазыцыйнае супрацьстаяньне. Да абеду тэрарысты працягвалі абстрэл пазыцыяў украінскага батальёна з пальное зброі. Бліжэй да вечару азоўцам атрымалася эвакуяваць з Шырокіна грамадзянскіх жыхароў, якія залішаліся ў вёсцы на працягу ўсяго супрацьстаяньня. У выніку была зьнішчаная амаль сотня баевікоў і дзесяць адзінак бронетэхнікі. Страты азоўцаў — сямёра загінулых байцоў і каля 50 параненых[1].

Узнагароды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

За асабістую мужнасьць ды гераізм, выяўленыя ў ахове дзяржаўнага сувэрэнітэту ды тэрытарыяльнае цэласнасьці Ўкраіны, вернасьць вайсковай прысязе падчас расейска-украінскае вайны ўзнагароджаны

  • ордэнам «За мужнасьць» III ступені (25.3.2015) (пасьмяротна)

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]