Канстанта

Канста́нта (ад лац. constans — сталы, нязьменны) — пастаянная велічыня ў шэрагу зьменных^[1]. У матэматыцы канстанты часта абазначаюцца якім-небудзь сымбалем, напрыклад, π^[2].

Тое, што велічыня C зьяўляецца сталай, звычайна пазначаюць так: C = const. Тое, што велічыня зьяўляецца канстантай, звычайна адносіцца да сталых велічынь, якія маюць пэўнае лікавае значэньне (напрыклад, канстанта пругкасьці^[1]).

Канстанта ўзаемадзеяньня (канстанта сувязі) у квантавай тэорыі поля — парамэтар, які вызначае сілу ўзаемадзеяньня часьціц ці палёў^[3].

Глядзіце таксама

Крыніцы

1 2 Словарь русского языка: В 4-х т. / Под ред. А. П. Евгеньевой. — 3-е изд., стереотип. — М.: Русский язык, 1985. — Т. 2. К— О. — С. 92.
↑ constant (анг.) Encyclopedia Britannica Праверана 1 сакавіка 2026 г.
↑ Терентьев М. В. Константа взаимодействия // Физическая энциклопедия / Гл. ред. А. М. Прохоров, Ред. кол. Д. М. Алексеев, А. М. Балдин, А. М. Бонч-Бруевич, А. С. Боровик-Романов и др. — М.: Сов. энциклопедия, 1990. — Т. II. Добротность — Магнитооптика. — С. 442. — ISBN 5-85270-061-4

[Словарь-1] 1 2 Словарь русского языка: В 4-х т. / Под ред. А. П. Евгеньевой. — 3-е изд., стереотип. — М.: Русский язык, 1985. — Т. 2. К— О. — С. 92.

[2] stant (анг.) Encyclopedia Britannica Праверана 1 сакавіка 2026 г.

[3] Терентьев М. В. Константа взаимодействия // Физическая энциклопедия / Гл. ред. А. М. Прохоров, Ред. кол. Д. М. Алексеев, А. М. Балдин, А. М. Бонч-Бруевич, А. С. Боровик-Романов и др. — М.: Сов. энциклопедия, 1990. — Т. II. Добротность — Магнитооптика. — С. 442. — ISBN 5-85270-061-4

[1]

[2]

[3]