Кальмордэнскі заапарк
| Кальмордэнскі заапарк | |
| Kolmårdens djurpark | |
Галоўны ўваход у Кальмордэнскі заапарк | |
| Заснаваны | 1965 |
|---|---|
| Разьмешчаны | Нарчэпінг, Швэцыя |
| Наведвальнікі | 620 000 (2009 год) |
| Плошча | 1,75 км² |
| Каардынаты | 58°39′55″ пн. ш. 16°27′59″ у. д.HGЯO |
| Кальмордэнскі заапарк на мапе Швэцыі Кальмордэнскі заапарк | |
| Афіцыйны сайт | |
Кальмо́рдэнскі заапарк (па-швэдзку: Kolmårdens djurpark) — заапарк у Швэцыі, разьмешчаны ў геаграфічнай мясцовасьці Кальмордэне, у камуне Нарчэпінгу, за 18 км на паўночны ўсход ад гораду. Кальмордэнскі заапарк зьяўляецца адным з найбуйнейшых заапаркаў Эўропы паводле займанай плошчы (1,75 км²).
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Пляны заснаваньня Кальмордэнскага заапарку ўзьніклі ў 1962 годзе. Яго ўзьвядзеньне распачалося 31 жніўня 1964 году, а адкрыцьцё — 27 траўня 1965 году (у гэты дзень уваход каштаваў усяго 5 швэдзкіх крон і заапарк наведалі 40 000 чалавек[1]. Да 1997 году заапарк належыў камуне Нарчэпінгу, аднак потым перайшоў да прыватных уладальнікаў. З 2000 году такім уладальнікам стала фірма Parks & Resorts Scandinavia.
17 чэрвеня 2012 году ў заапарку мела месца надзвычайнае здарэньне: ваўкі загрызьлі да сьмерці жанчыну-супрацоўніцу заапарку.
Атракцыёны
[рэдагаваць | рэдагаваць код]У Кальмордэнскім заапарку ёсьць шэраг атракцыёнаў, сярод якіх: дэльфінарыюм, падвясная канатная дарога для назіраньня за жывёламі зьверху (г. зв. «Сафары»), тэматычны парк «Сьвет Бамсе» (дзіцячага мультпэрсанажу медзьведзяні Бамсе), тэматычны парк «Сьвет тыгра» (прысьвечаны гэтай жывёле), пірацкі карабель і іншыя. У заапарку жывуць таксама каралеўскія сланы — падарунак швэдзкаму каралю ад караля Тайлянду. Непасрэдна каля ўваходу ў заапарк знаходзяцца таксама гатэль і Кальмордэнскі трапікарыюм.
Жывёлы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]У Кальмордэнскім заапарку жывуць, між іншым, такія жывёлы як рысі, сыбірскія тыгры, львы, сланы, воўкі, бурыя мядзьведзі, лосі, жырафы, гібоны, страўсы, вярблюды, пінгвіны, драпежныя птушкі і інш.
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Sven Gillsäter. Ett sånt djurliv på Kolmården.— Höganäs: Bokförlaget Bra Böcker, 1983 — S.19. ISBN 9171606114