Георгі Халасьцякоў

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Георгі Нікіціч Халасьцякоў
Holostjakov gn.jpg
Віцэ-адмірал
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся: 2 жніўня 1902
Баранавічы, Расейская імпэрыя
Памёр: 22 ліпеня 1983 (80 гадоў)
Масква, СССР
Партыя: РКП(б)
Адукацыя: Вайсковая акадэмія Генэральнага штаба Ўзброеных сілаў Расейскай фэдэрацыі
Узнагароды:
Мэдаль Залатая Зорка
Ордэн Леніна
Ордэн Леніна
Ордэн Леніна
Ордэн Чырвонага Сьцягу
Ордэн Чырвонага Сьцягу
Ордэн Чырвонага Сьцягу
Ордэн Суворава 1 ступені
Ордэн Ушакова 1 ступені
Ордэн Ушакова 1 ступені
Ордэн Айчыннай вайны 1 ступені
Ордэн Чырвонай Зоркі
Мэдаль «XX гадоў Працоўна-Сялянскай Чырвонай Арміі»

Георгі Мікітавіч Халасьцякоў (2 жніўня 1902, Баранавічы22 ліпеня 1983, Масква) — савецкі вайсковы дзяяч, камандуючы Азоўскай і Дунайскай вайсковымі флятыліямі, віцэ-адмірал, Герой Савецкага Саюзу.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся ў сям’і чыгуначніка-машыніста. Пад час Першай сусьветнай вайны сям’я зьехала ў бежанства ў Расею. Удзельнік Грамадзянскай вайны ў Савецкай Расеі 19191920. Чалец РКП(б) з 1920. У 1920 паранены трапляе ў польскі палон, дзе знаходзіцца амаль год.

У сьнежні 1921 дабраахвотна па камсамольскім наборы пайшоў у Працоўна-Сялянскі Чырвоны флёт. У 1925 скончыў Ваенна-марскую гідраграфічную вучэльню, служыў вахценным начальнікам на лінкоры «Марат», штурманам падводнай лодкі «Коммунар». Пасьля заканчэньня ў 1928 падводных клясаў спэцыяльных курсаў каманднага складу Ваенна-Марскага Флёту — старшы памочнік камандзіра падводных лодак «Батрак» и «L-55». Потым камандзір і камісар падлодкі «Большевик».

У 1932 скончыў тактычныя курсы Вайскова-марской акадэміі. Быў накіраваны на Ціхаакіянскі флёт. Камандзір галаўной падлодкі, дывізіёну і 5-й брыгады падводных лодак.

7 траўня 1938 арыштаваны. Абвінавачаны ў шпіянажы на карысьць Польшчы (з-за польскага палону 1920), а таксама Япоініі й Англіі. Атрымаў 15 гадоў папраўчых лягероў і паражэньня ў правах на 5 гадоў. На катарзе на Ціхім акіяне, у казэматах на бухце Вольгі. Жонка пад час яго арышту пайшла добраахвотніцай на савецка-фінскую вайну. Дзякуючы заступніцтву Калініна справа была перагледжана. У траўні 1940 быў вызвалены, і яму вярнулі ордэн Леніна і званьне.

З восені 1940 — камандзір 3-й брыгады падводных лодак, пасьля начальнік адзелу падводнага плаваньня Чарнаморскага флёту. У ліпені 1941 — капітан 1-га рангу, узначаліў Новарасейскую ваенна-марскую базу. Удзельнічаў у Керчанска-Феадосеўскай апэрацыі. Падрыхтоўваў абарону Новарасейску з сушы. 13 сьнежня 1942 прысвоена званьне «контар-адмірал». Камандзір Азоўскай і Дунайскай вайсковымі флятыліямі, арганізаваў шэраг дэсантаў. 24 траўня 1945 прысвоена званьне «віцэ-адмірал».

У 1950 скончыў з залатым мэдалём Акадэмію Генэральнага штабу. У 19501951 кіраваў Касьпійскай вайсковай флятыліяй, потым 7-м флётам на Ціхім акіяне. У 19531969 — намесьнік начальніка кіраваньня баявой падрыхтоўкай Галоўнага штабу ВМФ СССР.

7 траўня 1965 атрымаў званьне Героя Савецкага Саюзу.

З 1969 году ў адстаўцы.

Забіты разам з жонкаю ў сваёй кватэры (у доме №19 на Цьвярскім бульвары) пад час абрабаваньня. Быў скрадзены парадны мундыр і ўсе ўзнагароды. Пахаваны ў Маскве на Кунцаўскіх могілках.

У Баранавічах існаваў дом-музэй Халасьцякова, названая адна з вуліцаў. У 1984 новаму савецкаму сухагрузу было нададзена яго імя.

Узнагароды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]