Валока

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Вало́ка — старажытная (XVI-XIX стст.) адзінка вымярэньня плошчы зямельных участкаў. 1 валока роўная 20 дзесяцінам ці 21,36 гектарам. Валокамі павінны былі абмярацца зямельныя падзелы ў адпаведнасьці з «Уставай на валокі», выдадзенай Жыгімонтам II Аўгустам у красавіку 1557 г. Плошча валокі павінна была мець форму чатырохкутніка й падзяляцца на 3 палі для трохпольнага севазвароту.

Валока - 21,36 га = 213600 м². Морг = 1/30 валокі зямлі = 7120 м². Моргі дзялілісь на шнуры, прэнты й прэнцікі. Морг = 3 кв. шнурам. Шнур = 100 кв. прэнтам = 2373,3 м², кв. прэнт = 100 кв. прэнцікам = 23,733 м², кв. прэнцік = 0,23733 м². 1 прэнцік = 0,4872 м.[1]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Шлосберг, Ефим Павлович. К вопросу об изменении феодальной ренты в Белоруссии XVII—XVIII веков (по данным инвентарей феодальных владений). (рас.) // Ежегодник по аграрной истории Восточной Европы 1958 : матэрыялы сымпозіюму. — Таллин: Академия наук Эстонской ССР, 1959. — С. 107.

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]