Бэлінда (спадарожнік)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Бэлінда
спадарожнік Урану
Belinda.gif
Гісторыя адкрыцьця
Першаадкрывальнік Стывэн Сынот, Вояджэр-2
Дата адкрыцьця 13 студзеня 1986
Арбітальныя характарыстыкі
Эксцэнтрысытэт 0,00007
Арбітальны пэрыяд 0,62353 дня
Нахіл арбіты 0,03063° (да экватару Ўрану)
Фізычныя характарыстыкі
Дыямэтар 128х64х64 км
Плошча паверхні 25 000 км²
Маса 3,6 × 1017 кг
Шчыльнасьць 1,3 г/см³
Паскарэньне вольнага падзеньня 0,014 м/с²
Пэрыяд звароту вакол сваёй восі Сынхранізаваны з арбітальным пэрыядам
Нахіл восевага кручэньня {{{Нахіл восевага кручэньня}}}
Альбеда 0,08
Тэмпэратура паверхні 64 К (−209 °С)
Атмасфэра адсутнічае

Бэлінда — адзін з унутраных спадарожнікаў плянэты Ўран. Адкрыты на здымках, атрыманых зь міжплянэтнага апарату «Вояджэр-2» 13 студзеня 1986 року. Названы ў гонар гераіні п’есы Аляксандра Поўпа «Выкраданьне пасмы».

Бэлінда адносіцца да групы Порцыі, у якую таксама ўваходзяць спадарожнікі Б’янка, Крэсыда, Дэздэмона, Джульета, Порцыя, Разалінда, Купідон і Пэрдыта.[1] Гэтыя спадарожнікі маюць падобныя арбітальныя й фатамэтрычныя парамэтры. Згодна са здымкамі, уск яны маюць шэраваты колер.[2]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Karkoschka, Erich (2001). "Comprehensive Photometry of the Rings and 16 Satellites of Uranus with the Hubble Space Telescope". Icarus 151 (1): 51–68. Bibcode:2001Icar..151...51K. doi:10.1006/icar.2001.6596.
  2. ^ Karkoschka, Erich (2001). "Voyager's Eleventh Discovery of a Satellite of Uranus and Photometry and the First Size Measurements of Nine Satellites". Icarus 151 (1): 69–77. Bibcode:2001Icar..151...69K. doi:10.1006/icar.2001.6597.