Бэлінда (спадарожнік)
| спадарожнік Урану | |
 | |
| Гісторыя адкрыцьця | |
|---|---|
| Першаадкрывальнік | Стывэн Сынот, Вояджэр-2 |
| Дата адкрыцьця | 13 студзеня 1986 |
| Арбітальныя характарыстыкі | |
| Вялікая паўвось | 75 255,613 ± 0,057 км[1] |
| Эксцэнтрысытэт | 0,00007 |
| Арбітальны пэрыяд | 0,62353 дня |
| Нахіл арбіты | 0,03063° (да экватару Ўрану) |
| Фізычныя характарыстыкі | |
| Дыямэтар | 128х64х64 км |
| Сярэдні радыюс | 40,3 км |
| Плошча паверхні | 25 000 км² |
| Маса | 3,6 × 1017 кг |
| Шчыльнасьць | 1,3 г/см³ |
| Прыскарэньне вольнага паданьня | 0,014 м/с² |
| Пэрыяд вярчэньня вакол сваёй восі | Сынхранізаваны з арбітальным пэрыядам |
| Альбэда | 0,08 |
| Тэмпэратура паверхні | 64 К (−209 °С) |
| Атмасфэра | адсутнічае |
Бэлінда — адзін з унутраных спадарожнікаў плянэты Ўран. Адкрыты на здымках, атрыманых зь міжплянэтнага апарату «Вояджэр-2» 13 студзеня 1986 року. Названы ў гонар гераіні п’есы Аляксандра Поўпа «Выкраданьне пасмы».
Бэлінда адносіцца да групы Порцыі, у якую таксама ўваходзяць спадарожнікі Б’янка, Крэсыда, Дэздэмона, Джульета, Порцыя, Разалінда, Купідон і Пэрдыта.[2] Гэтыя спадарожнікі маюць падобныя арбітальныя й фатамэтрычныя парамэтры. Згодна са здымкамі, уск яны маюць шэраваты колер.[3]
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ http://adsabs.harvard.edu/abs/1998AJ....115.1195J
- ↑ Karkoschka, Erich (2001). "Comprehensive Photometry of the Rings and 16 Satellites of Uranus with the Hubble Space Telescope". Icarus 151 (1): 51–68. Bibcode:2001Icar..151...51K. doi:10.1006/icar.2001.6596.
- ↑ Karkoschka, Erich (2001). "Voyager's Eleventh Discovery of a Satellite of Uranus and Photometry and the First Size Measurements of Nine Satellites". Icarus 151 (1): 69–77. Bibcode:2001Icar..151...69K. doi:10.1006/icar.2001.6597.