Аляксандар Лягчылаў

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Аляксандар Лягчылаў
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 30 чэрвеня 1946
Памёр 21 верасьня 2005
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці паэт-песеньнік
Мова беларуская

Алякса́ндар Кузьмі́ч Лягчы́лаў (30 чэрвеня 1946 — 21 верасьня 2005) — беларускі паэт-песеньнік.

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Кандыдат эканамічных навук, дырэктар Менскага дзяржаўнага гандлёвага коледжу, дэпутат Менгарсавету. За працоўную дзейнасьць Аляксандар Лягчылаў атрымаў Ганаровую грамату Савету Міністраў Беларусі. Памёр 21 верасьня 2005 году[1].

Творчасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Аўтар шасьці зборнікаў вершаў. Аўтар некалькіх сотняў песень («Чарка на пасашок», «Гора — не бяда», «Дзеці вайны», «Белы бусел», «Прычал», «Мэлёдыя каханьня», «Залатая восень», «Дзева Марыя», «Плачуць белыя бярозы» і інш.).

Яго песьні выконвалі ВІА «Сябры», Леў Лешчанка, Ёсіф Кабзон, ансамбль імя Аляксандрава. Ён правёў дзесяць сваіх творчых канцэртаў. Зь ім супрацоўнічалі многія беларускія кампазытары, сярод якіх Ігар Лучанок, Валеры Іваноў, Уладзімер Буднік, Алег Моўчан, Уладзімер Прохараў, Алег Цівуноў, Мікалай Сацура і іншыя.

Памяць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • На доме ў Менску, дзе жыў Аляксандар Лягчылаў, усталяваная мэмарыяльная шыльда[2].
  • 30 чэрвеня 2011 у этэры тэлеканалу «ЛАД» адбылася прэм’ера дакумэнтальнага фільму вытворчасьці Белтэлерадыёкампаніі «Жыцьцё расьпісала ўсе ролі сур’ёзна», прысьвечанага творчасьці Аляксандра Лягчылава.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ ДЗЯДЫ — 2010 //Pawet: № 44 (987) 3 лістапада 2010 г.
  2. ^ [1]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]