Альбомная лірыка

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Альбо́мная лі́рыка — жанр інтымнай паэзіі XVIII—XIX стст., прызначанай для прыватнага карыстаньня. Альбомныя вершы вызначаліся камэрнасьцю гучаньня, драбнатэм’ем, невысокім мастацкім узроўнем. Зрэдку сярод іх сустракаліся і творы выдатных майстроў слова — А. Пушкіна, М. Лермантава, М. Някрасава і інш. Адной з жанравых разнавіднасьцей альбомнай лірыкі зьяўляецца мадрыгал, невялікі верш-камплімэнт, прысьвечаны жанчыне. У беларускай паэзіі альбомная лірыка не атрымала пашырэньня. Нават у адзіным вядомым «Альбоме» (1858—1863) А. Вярыгі-Дарэўскага зьмешчаныя не ўласна альбомныя вершы, а творы з больш або менш выразным грамадзянскім гучаньнем. Сёньня тэрмін «альбомная лірыка» ўжываецца для характарыстыкі вузка інтымнай паэзіі, пазбаўленай грамадзянскага гучаньня.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]