Акно Овэртана

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Акно Овэртана — тэрмін, што пазначае палітычную тэорыю, якая апісвае межы ідэяў, мажлівыя для прыняцьця грамадзтвам як «акно». Згодна з гэтай тэорыяй, палітычная жыцьцяздольнасьць якой-небудзь ідэі залежыць у асноўным ад таго, ці трапляе яна ў «вакно», чым ад пераваг канкрэтнага палітыка[1]. У любы канкрэтны момант «акно» ўключае ў сябе прастору палітычных ідэяў, якія можна лічыць прымальнымі ў цяперашнім стане грамадзкай думкі, погляды, якіх палітык можа прытрымлівацца бяз боязі быць абвінавачаным у залішнім радыкалізьме або экстрэмізьме. Зрух вокнаў, пры якім становяцца магчымымі тыя ці іншыя палітычныя дзеяньні, адбываецца не тады, калі ідэі зьмяняюцца сярод палітыкаў, а тады, калі яны зьмяняюцца ў грамадзтве, якое галасуе за гэтых палітыкаў.

Тэорыя названая ў гонар аўтара — Джозэфа Овэртана (1960—2003)[2], былога віцэ-прэзыдэнта Макінскага цэнтру публічнай палітыкі[3].

У культуры[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Падобная ідэя выказана ў рамане «Фінэас Фін» Энтані Тролапа 1869 году. У рамане «Дзень Бумэранга» (Boomsday) Крыстафэр Баклі 2007 тэрмін прымяняецца да сыстэмы сацыяльнай абароны ў Злучаных Штатах.

У 2010 годзе быў апублікаваны палітычны трылер Глена Бэка «Акно Овэртана».

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Joseph Lehman A Brief Explanation of the Overton Window. Mackinac Center for Public Policy. Праверана 7 July 2012 г.
  2. ^ NNDB «intelligence aggregator» Web site, "Joseph P. Overton "
  3. ^ Joseph Overton biography and article index. Mackinac. Праверана 2013/08/30 г.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]