Аб’яднаная Вялікая Ложа Расеі

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Аб’яднаная Вялікая Ложа Расіі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Адраджэньне пачалося з 2000 году, калі значная частка Братоў, якія не пагаджаліся з унутранай палітыкай кіраўніцтва ВЛР і таму выйшлі са складу ВЛР, утварылі Рускую Рэгулярную Вялікую Ложу. Тая, аб’яднаўшыся з часткай Вольных Муляроў, якія зноў пакінулі ВЛР, у 2007 годзе ўвайшла ўсклад Аб’яднанае Вялікай Ложы Расеі. 11 кастрычніка 2008 году на сваёй Прадстаўнічай Асамблеі ў Санкт-Пецярбургу Аб’яднаная Вялікая Ложа Расеі была канчаткова сфармаваная і набыла сваю новую Канстытуцыю і Генэральны Рэглямэнт. Сёньня Аб’яднаная Вялікая Ложа Расеі ўключае ў сябе 13 лож, што месьцяцца ў Маскве, Санкт-Пецярбургу, Харкаве. У іх складзе прадстаўнікі самых розных прафэсіяў: вайскоўцы, бізнэсмэны, творчая інтэлігенцыя, пэдагогі, лекары, службоўцы — розных узростаў, палітычных і рэлігійных поглядаў. Колькасьць АВЛР на дадзены момант складае 250 братоў.

Высокашаноўныя Ложы пад шатамі Аб’яднанай Вялікай Ложы Расеі:

  1. «Гармония» (Масква)
  2. «Лотос» (Масква)
  3. «Астрея» (СПб)
  4. «Воскресенье» (СПб)
  5. «Сфинкс» (СПб)
  6. «Пеликан» (СПб)
  7. «Юпитер» (Масква)
  8. «Четверо коронованных» (Масква)
  9. «Тетраксис» (Масква)
  10. «Орион» (Масква)
  11. «Феникс» (Масква)
  12. «Геометрия» (Харкаў, Украiна)
  13. «Феникс Украины» (Харкаў, Украiна)

Традыцыйнае рэгулярнае масонства[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

11 кастрычніка 2008 г. была ўтвораная Аб’яднаная Вялікая Ложа Расеі (АВЛР). Яна атрымала патэнт ад Вялікай Ложы Францыі — аднаго з буйных традыцыйных рэгулярных паслушэнстваў Францыі — на правядзеньне работ па Старажытным й Прынятым Шатляндзкім Абрадзе. Аб’яднаная Вялікая Ложа Расеі ўваходзіць у лік эўрапейскіх лож традыцыйнага рэгулярнага масонства, якія маюць сяброўскія стасункі зь Вялікай Ложай Францыі. ВЛФ была ўтвораная Найвышэйшай Радай Старажытнага й Прынятага Шатляндзкага Абраду Францыі, самай першай Найвышэйшай Радай Старажытнага й Прынятага Шатляндзкага Абраду ў Эўропе, заснаванай ў 1804 г. На сёньня ВЛФ яднае ў сваіх ложах блізу 30 000 братоў, як у Францыі так і за яе межамі. Яна зьяўляецца адной з самых буйных і аўтарытэтных лож Францыі, якія прадстаўляюць традыцыйнае рэгулярнае эўрапейскае масонства. 10 гадоў таму, сумесна з Вялікай Традыцыйнай Сымбалічнай Ложай «Опера» ВЛФ утварыла Канфэдэрацыю Аб’яднаных Вялікіх Лож Эўропы (КАВЛЭ). Цяпер у КАВЛЭ уваходзіць 15 Вялікіх Лож, і з кожным годам іх робіцца больш. Гэтак будуецца новы незалежны сусьветны ланцуг Вялікіх Лож, не зьвязаных з Аб’яднанай Вялікай Ложай Англіі і ложамі, якія яна прызнае.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Серков А. И. История русского масонства 1845—1945. — СПб.: Изд-во им. Н. И. Новикова, 1997. — 480 с. ISBN 5-87991-015-6
  • Серков А. И. История русского масонства после Второй мировой войны. — СПб.: Изд-во им. Н. И. Новикова, 1999. — 445 с. ISBN 5-87991-016-4
  • Серков А. И. История русского масонства XIX века. — СПб.: Изд-во им. Н. И. Новикова, 2000. — 400 с. ISBN 5-87991-017-2
  • Серков А. И. Русское масонство. 1731—2000 гг. Энциклопедический словарь. — М.: РОССПЭН, 2001. — 1224 с., илл. ISBN 5-8243-0240-5
  • Пятигорский А. М. Кто боится вольных каменщиков? Феномен масонства. / Авториз. перевод с английского К. Боголюбова. Под общ. ред. К. Кобрина. — М.: Новое литературное обозрение, 2009. — 448 с. — ISBN 978-5-86793-663-1
  • Савельев А. Дорога которая ведёт к Храму
  • А. Рыбалка, А. Синельников Интервью с масоном

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]