Іван Барычэўскі

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Іва́н Пятро́віч Барычэ́ўскі (Барычэўскі-Тарнава) (1810, Менская губэрня — 24 ліпеня 1887) — беларускі археоляг, гісторык фальклярыст і этнограф.

У 1829 скончыў Менскую духоўную сэмінарыю, у 1833 Кіеўскую духоўную акадэмію. Служыў у дэпартамэнтах, у Галоўным кіраваньні шляхоў зносінаў.

Свае артыкулы па гісторыі, археалёгіі і этнаграфіі ("Пра рускі летапіс у Літве, названы «Хроніка Быхаўца», «Камяні літоўскіх багінь», «Жыцьцеапісаньне Касьцюшкі» і інш.) друкаваў у часопісах «Санкт-Петербургские ведомости», «Маяк», «Журнал Министерства народного просвещения». Іван Барычэўскі аўтар кніжак «Аповесьці і паданьні народаў славянскага племя» (ч. 1—2, 1840—1841) і «Народныя славянскія апавяданьні» (1844).

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Мінска. У 4 кн. Кн. 1-я. — Менск: БЕЛТА, 2001. — 576 с.: іл. ISBN 985-6302-33-1.