Сэрбскія землі ў раньнім Сярэднявеччы

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Паводле пісаньня бізантыйскага імпэратара Канстантына VII («Аб кіраваньні імпэрыяй») сэрбы жылі на Балканскай паўвысьпе, паміж узьбярэжжам Адрыятычнага мора і ракі Савы. Межавалі з харватамі, баўгарамі і інш.

Узьбярэжжа[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Паганія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Прасьціралася ад вусьця ракі Цэціна да вусьця ракі Нэрэтвы, у тым ліку ўключаючы выспы: Брач, Хвар, Карчула і Млет.

Складалася з жупаў:

  • Растока (сэрб: Растока)
  • Мокра (сэрб: Мокро)
  • Дален(сэрб: Дален)

Паселішчы:

  • Мокра
  • Вэрула
  • Астрок
  • Славінец