Псыхааналіз

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі

Псыхаана́ліз — напрамак у псыхалёгіі, заснавальнік якога Зыгмунд Фройд.

Асноўныя ідэі тэорыяў:

  1. У псыхіцы існуе тры вобласьці: сьвядомасьць (адказвае за ацэнку рэальнасьці, прадсьвядомасьць (захоўвае веды, якія існуюць, але ў дадзены момант ня могуць выйсьці ў сьвядомасьць) і бесьсьвядомае (веды, якія ня могуць выйсьці ў сьвядомасьць, але ўплываюць на паводзіны чалавека).
  2. Тры асноўныя формы бесьсьвядомага: сны, памылковыя дзеі (абмоўкі, апіскі), нэўратычныя сымптомы.
  3. Асноўная рухаючая сіла, энэргія, якая накіроўвае дзеяньні чалавека — энэргія лібідо, сэксуальная, канструктыўная й жыцьцесьцьвярджальная. Насуперак ёй існуе марцідо, энэргія зьнішчэньня й сьмерці.
  4. Структура асобы мае выгляд лёдагору: супэрэга (вобраз, навязаны грамадзтвам) наверсе, падводны ід (жывёльныя інстынкты чалавека) і памежнае эга (вобраз, сфармаваны ў працэсе станаўленьня чалавека).

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Псыхааналізсховішча мультымэдыйных матэрыялаў