Міргарад (зборнік)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

«Міргарад» — зборнік аповесьцяў Мікалая Гогаля, напісаны ў лютым 1835 году, які пазыцыянуецца як працяг «Вечароў на хутары ля Дзіканькі»[1]. Аповесьці ў гэтым зборніку заснаваныя на ўкраінскім фальклёры й маюць шмат агульнага паміж сабой. Лічыцца, што прататыпамі некаторых пэрсанажаў сталі родныя Гогаля й людзі, якіх ён ведаў, пакуль жыў ва Ўкраіне. У гэтым зборніку, у адрозьненьне ад «Дзіканькі», дзе быў Руды Панько, няма адзінага выдаўца, замыкальнага цыкла апавяданьняў.

Нягледзячы на тое, што гісторыі згрупаваныя, іх можна чытаць і паасобку, не губляючы сэнсу кожнай аповесьці. Міргарад быў апублікаваны ў двух тамах, па дзьве аповесьці ў кожным.

Зьмест зборніка[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Першая частка:

  1. Старасвецкія памешчыкі
  2. Тарас Бульба

Другая частка:

  1. Вій
  2. Аповесьць пра тое, як пасварыліся Іван Іванавіч з Іванам Нікіфаравічам

Мастацкае мысьленьне Гогаля ў «Міргарадзе» глыбока гістарычнае. І гэта не выпадкова. Праца над ім супала з сур’ёзным захапленьнем пісьменьніка гістарычнай навукай. Гэта захапленьне пачалося яшчэ ў Нежынскай гімназіі, потым яно адужэла ў працэсе выкладаньня гісторыі ў Патрыятычным інстытуце, дзе Гогаль праслужыў больш за чатыры гады. У гэты час Гогаль задумвае шматтомную гісторыю й геаграфію Ўкраіны, робіць накіды, зьбірае матэрыялы да гэтай працы.

Гісторыя напісаньня[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Гісторыі, якія ўвайшлі ў «Міргарад» былі складзеныя ў розныя часы. Апавяданьне «Старасвецкія памешчыкі» было пачата ў 1832 годзе, калі Гогаль прыехаў ў Сарочынцы пасьля пражываньня ў Санкт-Пецярбургу на працягу пяці гадоў[2], апавяданьне «Вій» было пачата ў 1833 годзе. «Аповесьць пра тое, як пасварыўся Іван Іванавіч з Іванам Нікіфаравічам» раней зьявілася ў альманаху «Навасельле» («Новоселье») у 1834. Зборнік выйшаў да завяршэньня працы Гогаля як прафэсара сярэднявечнай гісторыі ва ўнівэрсытэце Санкт-Пецярбургу ў 1834 годзе Гэты пэрыяд быў вельмі прадуктыўным для Гогаля, так як ён таксама працаваў над «Рэвізорам» і «Мёртвымі душамі».

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Peace, Richard (1981). The Enigma of Gogol: An Examination of the Writings of N.V. Gogol and Their Place in the Russian Literary Tradition. Cambridge: Cambridge University Press. p. 28.
  2. ^ Magarshack, David. (1962) Mirgorod. (Introduction) New York: Farrar, Straus and Cudahy. p.viii.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Міргарад (зборнік)сховішча мультымэдыйных матэрыялаў