Віртуальная памяць працэсара Pentium IV

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Pentium IV мае складаную сыстэму віртуальнай памяці, якая падтрымлівае выклік старонак па патрабаваньні, чыстую сэгмэнтацыю і сэгмэнтацыю з разьбіцьцём на старонкі. Віртуальная памяць складаецца зь дзьвюх табліц: LDT (Local Descriptor Table — лякальная табліца дэскрыптараў) і GDT (Global Descriptor Table — глябальная табліца дэскрыптараў). Кожная праграма мае ўласную лякальную табліцу дэскрыптараў, а адзіная глябальная табліца дэскрыптараў падзяляецца ўсімі праграмамі кампутара. Лякальная табліца дэскрыптараў апісвае лякальныя сэгмэнты кожнай праграмы (яе код, зьвесткі, стэк і г. д.), а глябальная табліца дэскрыптараў — сыстэмныя сэгмэнты, у тым ліку самой апэрацыйнай сыстэмы.

Сэлектар сэгмэнта[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Каб атрымаць доступ да сэгмэнта, Pentium спачатку загружае сэлектар сэгмэнта ў адзін з сэгмэнтных рэгістраў. Падчас выкананьня праграмы рэгістар CS утрымоўвае сэлектар сэгмэнта кода, DS-сэлектар сэгмэнта зьвестак і г. д. Кожны сэлектар утрымлівае 16 разрадаў.

Адзін зь бітаў сэлектара паказвае, зьяўляецца сэгмэнт лякальным або глябальным (гэта значыць да якой зь дзьвюх табліц дэскрыптараў, лякальнай або глябальнай, ён належыць). Яшчэ 13 біт вызначаюць нумар элемэнта ў лякальнай або глябальнай табліцы дэскрыптараў.

Калі сэлектар загружаецца ў сэгментны рэгістар, які адпавядае дэскрыптар выклікаецца зь лякальнай або глябальнай табліцы дэскрыптараў і захоўваецца ва ўнутраных рэгістрах дыспэтчара памяці, таму да яго можна хутка атрымаць доступ.

Дэскрытар сэгмэнта[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Дэскрыптар складаецца з 8 байт. Сюды ўваходзіць базавы адрас сэгмэнта, яго памер і іншая інфармацыя.