Нігайла

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Niegel
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Nito + Gelo
Іншыя формы
Варыянт(ы) Нігал
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Нігайла»

Нігайла (Нігал) — мужчынскае імя.

Паходжаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Негела або Нігел, пазьней Нігель (Negele, Nigellus[1], Niegel[2]) — імя германскага паходжаньня[3]. Іменная аснова -нед- (-нет-, -ніт-) (імёны ліцьвінаў Нітар, Нетымер, Гінет; германскія імёны Nieter, Nitimerus, Genet) паходзіць ад гоцкага neiþa 'злосьць, варожасьць'[4], а аснова -гайл- (-гал-, -гел-) (імёны ліцьвінаў Відзігайла, Інгела, Монтгайла; германскія імёны Widigail, Ingeila, Montigel) — ад гоцкага і бургундзкага gails 'жвавы, свавольны, ганарысты'[5].

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Negel[6].

У Прусіі бытавала імя Нігайл: Nygayl (1400 год)[7].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Nygail (30 чэрвеня 1406 году)[8]; Nygal (1408 год)[9]; czu geisil Nigals son (16 чэрвеня 1409 году)[10]; zu gisel Nygalz son (21 чэрвеня 1409 году)[11]; Никгаилу чоловекь у Колтянех (1440—1492 гады)[12].

Носьбіты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Searle W. G. Onomasticon anglo-saxonicum. — Cambrigde, 1897. P. 358.
  2. ^ Kapff R. Deutsche Vornamen: mit den von ihnen abstammenden Geschlechtsnamen sprachlich erläutert. — Nürtingen am Neckar, 1889. S. 65.
  3. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1146.
  4. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
  5. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
  6. ^ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 7: Suplement. Rozwiązanie licznych zagadek staropolskiej antroponimii. — Kraków, 2002. S. 414.
  7. ^ Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 71.
  8. ^ Codex epistolaris Vitoldi. — Cracoviae, 1882. S. 130.
  9. ^ Das Marienburger Tresslerbuch der Jahre 1399—1409. — Königsberg, 1896. S. 488.
  10. ^ Codex epistolaris Vitoldi. — Cracoviae, 1882. S. 185.
  11. ^ Codex epistolaris Vitoldi. — Cracoviae, 1882. S. 186.
  12. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 50.